Oranje soep voor zware tijden

Thee trekt, treft met zijn warmte, ieder uuuuuuur, de juiste toooooon…(zacht geneurie). Er is iets bijzonder troostrijks aan warme drank. En thee is natuurlijk de moeder aller troostdranken. In mijn bescheiden ervaring klopt het cliché dat de gemiddelde Engelsman in de meest hopeloze toestand eerst een kop thee gaat zetten. En hij heeft gelijk. Onderzoek

Thee trekt, treft met zijn warmte, ieder uuuuuuur, de juiste toooooon…(zacht geneurie).

Er is iets bijzonder troostrijks aan warme drank. En thee is natuurlijk de moeder aller troostdranken. In mijn bescheiden ervaring klopt het cliché dat de gemiddelde Engelsman in de meest hopeloze toestand eerst een kop thee gaat zetten. En hij heeft gelijk. Onderzoek heeft uitgewezen dat mensen optimistischer zijn als ze hun handen rond een kop met warme drank gevouwen hebben.

Maar toen de wedstrijd gisteren nog geen twintig minuten bezig was, had ik al zes koppen thee op. Het hielp niet. Niet hier, en niet daar.

Het werd tijd voor iets krachtigers. Iets dat vereiste dat ik de wedstrijd even uitsluitend op gehoor zou volgen, onder wat licht hak- en maalwerk. En iets dat daarna, in de tweede helft, zacht pruttelend in de perfecte hart-onder-de-riem soep zou veranderen. Lichtoranje soep, maar liefst. Had ik tenminste iets om naar uit te kijken.

Soep wordt vaak onderschat, in ieder geval in mijn omgeving. Stevige soep met brood en boter, dat krijg je helaas niet vaak als je ergens komt eten. Terwijl bijvoorbeeld bodemvandegroentela soep lekker, goedkoop en gezond is. Licht bejaarde groente doet het vaak nog heel goed in een non-descript brouwseltje met bouillonblokje.

Maar er zijn natuurlijk ook trotsere soepen, met een uitgesproken smaak. Helemaal fijn is het als die soep ook een maaltijd op zich is. Linzen zijn daar heel goed voor. Oranje linzen, in dit geval, die zijn wat weker dan de groene, en verliezen bij verhitting sneller hun vorm.

De Britse tv-kok Madhur Jaffrey geeft in haar boek voor beginners in de Indiase keuken een geweldig recept voor Mulligatawny. En deze geurige, aardse en toch frisse soep is de perfecte maaltijd in moeilijke tijden – tijdens of na de wedstrijd.

Het is voor dit recept handig als je eerst maalt, perst, snijdt en wast, en dán pas de pan op het vuur zet. Alles moet er namelijk snel achter elkaar in. De kruiden kan je in een vijzel malen, maar ook handig is een kruiden- of pepermolen met een keramisch maalmechanisme. Snijd na het malen en persen de kip in kleine blokjes en was de linzen tot het water helder blijft.

Verhit dan de olie in een pan met een dikke bodem. Doe de gember en de knoflook er in, fruit even. Voeg dan komijn, korianderzaad, kerriepoeder en cayennepeper toe, roer even kort door. Nu gaan de gesneden kippendijen de pan in. Ze bakken even mee, een halve minuut, voordat linzen, bouillon en zout erbij gaan. Draai, als de soep kookt, het vuur laag. Laat 40 minuten pruttelen, tot de linzen van gaarheid uit elkaar zijn gevallen. Citroensap erbij, fijngehakte koriander en goed roeren.

Echt errug lekker.

Mulligatawny

3 el olijf- of arachideolie

1 tl geraspte gemberwortel

1 flinke knoflookteen, geperst

1 tl gemalen komijn

1 tl gemalen korianderzaad

1,5 tl kerriepoeder

mespunt cayennepeper

200 g kippendij

175 g rode linzen (masoor dal)

1,25 l kippenbouillon

1 el citroensap

1 el fijngesneden korianderblaadjes