De opkomst en meteen ook de ondergang van Tumblr

Het trendy blogplatform Tumblr heeft grote ambities. Maar de service is eigenlijk al verouderd. Je mist weinig als je dit even laat passeren.

Onlangs was er een feestje in de niet-meer-zo-hippe Jimmy Woo omdat het nog net hippe Amerikaanse blogplatform Tumblr internationaal gaat. Je kan vanaf nu je Tumblr-dashboard op Nederlands zetten. Heel spannend is dat niet voor de gebruikers die Tumblr tot nu toe had: voornamelijk web-savvy jong spul dat een plek zocht om snel iets te delen met de wereld, dus het Engelse dashboard was nooit een probleem. Maar Tumblr wil definitief doorbreken naar het grote publiek. Gaat dat lukken? Ze zijn in ieder geval hard aan de weg aan het timmeren, met feestjes in Brazilië om de Braziliaans-Portugese localisatie in te luiden.

Maar moet Tumblr dat ook willen, doorbreken naar dat grote publiek?

De blogdienst is gestart in de jaren dat de letter e niet gebruikt mocht worden bij hippe startups, en de makers zagen het gat in de markt dat bestond tussen Twitter (dat aanvankelijk helemaal geen klinkers in de naam had) en ‘zware’ blogtoepassingen zoals Wordpress (begonnen toen klinkers nog mochten). Hoeveel mensen startten geen blog om er weer mee op te houden als bleek hoe omslachtig dat geblog was? Tumblr bleek bloggen ‘light’ te zijn: door een slimme knop in je browser kon je met een klik een linkje van iets interessants op je Tumblr-weblog zetten, of een leuk plaatje posten, en als jij en je vrienden grappig waren op MSN, kon je die chat ook heel simpel publiceren. Het sloeg aan, maar vooral bij mensen die al bezig waren in weblogland: veel ‘echte’ bloggers namen er nog een Tumblr bij, omdat ze de potentie zagen én omdat dat in hun natuur zit: als er iets nieuws langskomt, moet dat uitgeprobeerd worden.

Voor zo’n jong bedrijf is dat goed; je wil die avantgarde binnenhalen, want die zorgt voor hipheid. Als je (nog) geen verdienmodel hebt, moet je de mensen die zorgen voor het venture capital in ieder geval kunnen laten zien dat je hot bent bij het juiste publiek.

Tumblr is natuurlijk niet gevrijwaard gebleven van de gewoonte van het webmens iets te beginnen en er verder niet meer naar om te kijken; de gebruikersteller staat op 57,3 miljoen, volgens de about-pagina van Tumblr.com, maar hoe serieus dat cijfer te nemen is, is niet echt na te gaan. Als u bijvoorbeeld op Twitter zit en het toevallig ook nog vol hebt gehouden, weet u ook dat heel veel mensen die u volgt al een hele tijd niets meer zeggen. Als u het niet vol hebt gehouden, maken we verder geen woorden meer vuil aan beginnen-en-niet-doorgaan.

Maar goed: bloggen ‘light’. Bij Tumblr is dat uiteindelijk vooral uitgedraaid op andermans content doorposten met de reblog-knop. Het is heel normaal een Tumblr-blog te hebben met geen enkel oorspronkelijk materiaal. Niemand die ervan opkijkt. Door het vrijblijvende karakter is het heel simpel even een Tumblr aan te maken waarop je bijvoorbeeld alle plaatjes van leuke interieurs die je op andere Tumblrs tegenkomt door te posten; niet eens om aan de wereld te laten zien, maar om voor jezelf een leuke verzamelplek te hebben.

Maar ja: daar komt het nieuwere en alleen daarom al veel hippere Pinterest om de hoek kijken, dat precies dat doet: een leuke verzamelplek bieden voor plaatjes die je tegenkomt.

Dus Tumblr groeit uit tot iets wat iemand anders in de tussentijd al heeft uitgevonden. Misschien is het een troost dat Pinterest precies ditzelfde proces gaat doorlopen. Ook Pinterest is ten dode opgeschreven – uiteindelijk.

Tumblren in het Nederlands, dus. Met de localisatie presenteert Tumblr zich voor het grote publiek. De eerste gebruikers zijn al een tijdje geleden verder getrokken en het grote publiek zal op een gegeven moment weer volgen. Zoals dat altijd gebeurt met webdiensten die ooit hip waren.

    • Walter van den Berg