De jongste rijken van het land

Maite Vermeulen

Jeroen van Glabbeek is 33. Met zijn bedrijf, dat handelt in sms-verkeer, staat hij op nummer 86 in de Quote Top 100 van jonge miljonairs. En hij is pas net begonnen.

‘Ik was negentien en ik studeerde technische bedrijfskunde, samen met Gilbert Gooijers. We zagen de eerste jongeren met mobieltjes rondlopen, dus we bedachten dat we reclame konden maken voor onze favoriete discotheek, per sms. Met dat idee deden we mee aan een ondernemingswedstrijd: New Venture 2000.

„Tot onze verbazing eindigden we als laatste. De jury vond het een super stom idee: er zou geen markt voor zijn, het was niet haalbaar. Maar wij waren eigenwijs: zó slecht kan het toch ook weer niet zijn? Aan de manager van discotheek High Street in Hoogstraten, hebben we toen gevraagd of we bij de deur nummers mochten verzamelen, en of hij wilde betalen voor de promotie-sms’jes die we zouden sturen. Hij wilde dat best proberen, maar het eerste probleem kwam al snel: de meeste mensen wilden hun nummer niet geven. Toen hebben we twee leuke vriendinnen voor de deur gezet om de nummers vragen. Dat lukte veel beter. We hadden al snel een paar honderd nummers, die we handmatig gingen sms’en. Later schreven we daar een computerprogrammaatje voor.

„Het werkte: mensen vonden het leuk om een sms’je te krijgen en de discotheek zat voller. Binnen een jaar werkten we voor zo’n duizend discotheken in Nederland en België en bereikten we een miljoen jongeren per week. In de weekenden reden we overal naartoe om nummers te verzamelen.

„Een doorslaggevend moment was toen de vader van een meisje die de sms’jes kreeg, ons opbelde. Hij was directeur bij energiebedrijf Electrabel en vroeg of hij onze sms’jes ook kon kopen om aan klanten en personeel te sturen. Toen realiseerden we ons dat we ook andere markten konden bereiken. Zo zijn we doorgegroeid en inmiddels handelen wij 70 procent van het zakelijk sms-verkeer af. We werken voor uitzendbureaus, banken, overheden, tv-programma’s, noem maar op. Er werken hier nu 75 mensen en we versturen wereldwijd een paar miljoen berichten per dag.

„De eerste drie, vier jaar konden we er nauwelijks van leven – maar met studiefinanciering erbij kwamen we wel rond. Alles wat we verdienden, hebben we in het bedrijf gestopt, in computers, personeel, reclame. Pas na een jaar of vier konden we onszelf een minimumloon geven. Dat was ook een van mijn motivaties om zo jong te beginnen met ondernemen: op latere leeftijd heb je al een kostenpatroon opgebouwd, een huis, een gezin. Maar op jonge leeftijd heb je niets te verliezen.

„Ik was altijd al ondernemend bezig. Ik was goed in wiskunde, dus ik handelde als 16-jarige in aandelen via de telefoon. Mijn doel was om ietsje meer geld te verdienen dan de leraren – lekker eigenwijs.

„Ik heb mijn studie niet afgemaakt. Ik mocht de afstudeerstage niet binnen mijn eigen bedrijf doen en toen heb ik besloten voor ons bedrijfje te kiezen. Afstuderen is om in de praktijk te laten zien wat je geleerd hebt van je studie. Dat heb ik ook gedaan, maar niet in een afstudeerproject.

„Een van de dingen waar we in het begin achterkwamen, was dat we oudere mensen moesten aannemen. Discotheekmanagers luisteren wel naar jongeren, maar alle andere segmenten van het Nederlandse bedrijfsleven gaan echt niets kopen van jongeren. We zochten dus iemand die er oud uitzag, liefst kaal of grijs. Die kon ons product verkopen. Als ik meeging naar een meeting dan zei ik dat ik stagiaire was.

„Ik zou niet kunnen zeggen wanneer ik begin en stop met werken. Als je met een leuke klant een hapje eet of met een collega een biertje drinkt, ben je dan aan het werk? Naar de maatstaven van anderen werk ik wel 16 uur per dag.

„Op vakantie ben ik ook nog met mijn hoofd bij mijn werk, onbewust. Veel mensen nemen aan dat het het beste is om op vakantie alles achter je te laten, maar vaak hebben die mensen hevige stress vlak voor en vlak na de vakantie. Is dat dan goed? Ik kan me meer ontspannen als ik toch elke dag even een half uurtje mijn mail check.

„Ik zou niet in een gezinsleven passen, waarbij het handig is als je van 9 tot 5 werkt. Ik heb wel een relatie, maar nog geen kinderen. Misschien wel daarom. Het bedrijf is mijn leven.

„Ik zie mezelf het bedrijf ook niet verkopen. Ik zou niet weten wat ik dan zou moeten doen. Ik zie CM als een soort familiebedrijf, dat aan het begin staat van een lange geschiedenis.

„In dat opzicht is zo’n waardering in de Quote ook nietszeggend. Het geld zit vooral in het bedrijf. Ik heb gewoon een bescheiden salaris en ik woon in een bescheiden huis. Geen boot, geen Ferrari, geen vakantiehuis, geen villa. Ik leid geen sterrenleven.

„Mijn relativeringsvermogen is groter geworden door ons succes. Als je bedrijf steeds complexer wordt, ervaar je kleine problemen niet meer als probleem. Er is een soort ondergrens, die steeds omhoog schuift. Iets anders is twijfel, ik twijfel de hele dag over alles. Maar dat is ook gezond, daar leer je van.

„Hetzelfde gebeurt met geld. Alles onder een bepaald bedrag, daar ga ik me niet druk over maken. Daarin ben ik privé dus wel anders dan vrienden. Ik zou niet snel aan een spaarprogramma van een tankstation meedoen of mijn boodschappengedrag aanpassen aan kortingen. Als ik overdag een server van 10.000 euro koop en ’s avonds een euro kan besparen door niet naar Albert Heijn maar naar Jumbo te gaan, dan is die klik moeilijk te maken. Niet dat ik geld over de balk smijt, maar ik heb ruimte om net niet de meest optimale beslissing te maken als het over kleine aankopen gaat.

„Ik heb geen trots gevoel over wat we bereikt hebben. Eerder het gevoel dat alles beter kan en moet. Zo van: nu hebben we de meeste voorbereidingen wel getroffen om te kunnen beginnen. Ik ben ook nooit tevreden. Je kan misschien wel heel even tevreden zijn, maar daar moet je niet te lang in blijven hangen. Michael Dell (oprichter van computerfabrikant Dell, red.) zegt altijd: ‘Celebrate for a nanosecond and then move on.’”

    • Maite Vermeulen