opinie

    • Margriet Oostveen

Das finale Töten

Voordat Nederland onder de voet wordt gelopen, toont het zich altijd graag superieur. Wij zijn wat dat betreft net kogelvisjes. Die blazen zich bij gevaar nogal pathetisch op tot een ballon.

Dus worden op Nederlands initiatief vanavond bij de wedstrijd tegen Duitsland 35.000 witte zakdoekjes uitgedeeld rond het stadion van Charkov. Dit zijn zakdoekjes tegen racisme, tegen „excessief hooligangeweld” (waarom niet álle hooligangeweld?) en tegen homofobie. En na de volksliederen mag iedereen daar dan mee wuiven.

Als ik zoiets lees, dan denk ik: „Ik ben woedend!” Die briefkaartenactie uit 1993, weet u nog? Bedacht door twee dj’s, na brandstichting door extreemrechts in het Duitse Solingen? Alsof de Duitsers zelf niet woedend genoeg waren over vijf Turkse doden, stuurden 1,2 miljoen Nederlanders ijverig briefkaarten met die tekst naar Bonn. Elf jaar later staken we hier zelf moskeeën in brand.

De zakdoekjes zijn bedacht door een door drogisterij Etos gesponsorde sportjournalist (Barbara Barend), twee ondernemers in dance-feesten en totale hipheid (Duncan Stutterheim en Jurriaan Bakker) en door Victoria Koblenko, de Christiane Amanpour van Studio Sportzomer – tevens van Etos.

Hun actie wordt gesteund door bekende Nederlanders. Erwin Olaf. Ronald de Boer. Jan Mulder. Tofik – ja.

Aanleiding was de BBC-documentaire Stadiums of hate, over antisemitisme en racisme van Oekraïense en Poolse voetbalhooligans. En het anti-homobeleid van de Oekraïense regering. Maar de organisatoren willen „geen beschuldigende vinger wijzen” – met 35.000 zakdoekjes. Dat is lief. En Etos is vast ook blij met wat vrijblijvend engagement en feel good.

Toch schrijven de initiatiefnemers, op goodbyeracism.com, dat hopelijk duidelijk wordt „dat elders in de wereld de tolerantie een stuk verder ontwikkeld is”. Te hopen valt dus ook dat ze niet weer Nederland bedoelen. Deze week leerde ik dat nota bene Abe Lenstra de Surinaamse voetballer Humphrey Mijnals al eind jaren vijftig voor „vuile vieze zwarte” uitmaakte. Tien jaar geleden maakten PSV-supporters oerwoudgeluiden naar de zwarte Thierry Henry van Arsenal. En schreven buitenlandse kranten de laatste jaren niet veelvuldig over juist het verdwíjnen van onze roemrijke tolerantie?

Ik kan me natuurlijk vergissen. Laten we daarom te rade gaan bij de schrijver Leon de Winter, want die weet het meestal beter. Deze week vinden we hem in Der Spiegel, onder de kop ‘Wat hebben wij de Hollanders aangedaan, meneer De Winter?’

De Winter legt nog maar eens uit „dat de nazi’s de Hollanders hebben getoond wat voor lafaards zij zijn”. En: „Door te haten maakt een groep zich sterker en definieert die zijn identiteit.”

Der Spiegel: „Dat klinkt ongezond.”

De Winter: „Voetbal is toegepaste waanzin.”

Der Spiegel, en je kunt het ingehouden snikkend lachen daar nu bijna hóren: „Waarom winnen de Nederlanders eigenlijk geen titel?”

Zegt De Winter: „Ihnen fehlt der Hunger für das finale Töten.”

Tot zover Nederland-gidsland. Tschüss!

    • Margriet Oostveen