Column

Voetbaltelevisie tussen Boszhard en Koblenko

Correspondent Bram Vermeulen op het Taksimplein

Naarmate de zomer vordert, wordt het steeds lastiger iets substantieels op televisie te vinden dat niet over sport gaat. En de kwaliteit van de programma’s over het EK voetbal varieert sterk.

Het allerslechtste is niet het goed bekeken zwamprogramma VI Sportzomer (RTL 4), waarin een bepaald soort mannen de taal uitslaat die alleen in de kroeg wordt getolereerd, als moeder de vrouw er niet bij is. Homofobe pestkoppen zijn het.

Maar dat is nog altijd beter dan een volwassen man van 48 die zich als een kind gedraagt, omdat hij een kinderprogramma presenteert. Dat is het geval bij Z@ppSport (TROS), waarin Ron Boszhard op samenzweerderige toon spelers van het Nederlands elftal geheimen ontfutselt. Zo te zien vonden de opnamen nog in Nederland plaats, en daar werken de nauwelijks volwassen multimiljonairs enthousiast mee aan het spelletje, vermoedelijk omdat ze het leuker vinden dan het zoveelste kruisverhoor door Bert Maalderink.

Dus verklapt Rafael van der Vaart dat zijn vriend Wesley Sneijder een koukleum is die met zijn sokken aan slaapt. En dat mag Sneijder dan de volgende dag weer ontkennen. Nee, ik hoor niet tot de doelgroep van dit Sinterklaasjournaal van de EK, maar ik wil het desalniettemin graag voordragen voor de prijs van de Verschrikkelijkste Voetbaltelevisie.

Het dagelijkse rondetafelgesprek onder leiding van Jack van Gelder in Krakau is beschaafder, maar saaier dan dat van de commerciële collega’s. Studio Sportzomer van de NOS bevat soms een reportage die veel goed maakt. De allerbeste was die van gisteren met Victoria Koblenko op het Oekraïense platteland. De voormalige soapster en politicoloog doet heel goed werk als verslaggever in haar geboorteland.

Wie wel eens gereisd heeft ten oosten van de omstreden grens van Huntington, dus buiten de westerse beschaving in enge zin, kent die intensiteit van sommige interacties aan de keukentafel. Maar die zie je zelden op televisie, al kwam Jelle Brandt Corstius in de buurt.

Vareniki (een soort pannekoekjes) knedend vraagt Victoria aan haar gastvrouw Oksana hoe de wereld de Oekraïners moet waarnemen. „Als fatsoenlijke mensen”, luidt het antwoord, maar de vis begint altijd te rotten vanaf de kop.

„Mensenrechten? Welke mensenrechten? Je wilt me toch niet in de gevangenis hebben? Wij arme mensen moeten zien te overleven en laten ons meevoeren op de stroom”, opinieert Oksana.

Victoria zit met betraande ogen aan tafel, want ze herkent het eeuwige refrein. Aan het einde staat ze op en knuffelt Oksana. In Krakau kijken Jan Mulder en de andere voetbalanalytici mee en vallen even helemaal stil. Toptelevisie!