Opinie

    • Frits Abrahams

Uit de mode

Heren, ik heb opmerkelijk nieuws voor u. Het ziet ernaar uit dat pak en stropdas in diskrediet raken.

Zag u premier Rutte bij Eva Jinek? Een wit overhemd, bijna uitdagend open aan de hals, en een spijkerbroek. Goed, het was zondagmorgen en zondag is allang niet meer de dag waarop de mannen van Nederland hun ‘zondagse pak’ aantrekken. Maar de premier van Nederland? Ik heb hem en zijn voorgangers ook op zondag in het openbaar altijd in een keurig geperst pak gezien.

Kwam het doordat Rutte bij Jinek zat en niet bij Buitenhof? Wilde hij misschien, zij het onbewust, een beetje concurreren met de zoveel oudere Bram? Alles is mogelijk, maar ik denk eerder dat zijn kledingadviseurs hem doorslaggevende tips hebben gegeven.

„Kijk, Mark”, zeiden ze, „hier hebben we wat foto’s van jezelf en van je politieke concurrenten. Zie je dat jullie allemaal hetzelfde gekleed gaan? Blauwe en grijze pakken zonder een greintje frivoliteit. Dat maakt jullie uiterlijk zo verwisselbaar. Saaie mannen. Willen wij dat, Mark? Het is verkiezingstijd, moeten we ons niet wat meer onderscheiden? Wie is je grootste concurrent?”

„Emile Roemer natuurlijk”, zei Rutte. Had hij niet onlangs een tête-à-tête met hem gehad waarvan wij, kleine kiezers, nog steeds niet precies weten wat er gezegd is? Ze zouden gepraat hebben over de onwenselijkheid van te veel tv-debatten voor de verkiezingen. Was dat wel verstandig van de SP? Begonnen ze daar al dronken te worden van de macht nog voor ze in het glaasje van de verkiezingsuitslag hadden gekeken?

Ruttes kledingadviseurs knikten gretig. „Wil jij er ook uitzien als Roemer?” vroegen ze. „Een brave oom in een braaf pak dat niet te veel mocht kosten?” Ze legden er een andere foto naast: Haersma Buma van het CDA. „Iets duurder pak, maar ook hier saaiheid troef. Mark, jij wilt toch jong zijn, stralen, bruisen?”

Hij knikte. Toen legden zijn adviseurs enkele nieuwe foto’s van Samsom op tafel. Diederik in gloednieuwe pakken, goed van snit – en, ze konden het niet genoeg herhalen, „steeds met een open overhemd”. Rutte begreep de boodschap, dit was een belangrijk signaal. „Neem een voorsprong nu het nog kan”, zeiden ze tegen hem. „Eerst casual bij Jinek, daarna zien we verder.”

Zo móét het gegaan zijn. Het kan geen toeval zijn dat Jort Kelder, een van Ruttes beste vrienden, onlangs in zijn tv-programma Het snelle geld aandacht besteedde aan ‘het pak’. Kelder bezocht een feest van het tijdschrift Quote voor ‘miljonairs onder de veertig’. Zijn belangrijkste observatie: „Niemand een das.”

Kelder sprak met Maarten van den Biggelaar, de oprichter van Quote. Die zei: „Hoe meer casual je bent, hoe rijker je bent.” Toen hij destijds met Quote begon, kocht hij nog een Burberry-pak als hij geld ging ophalen bij zijn financiers. „Anders lukt het niet, dacht ik. Maar als je nu een pak aanhebt, lukt het helemaal niet!”

Kortom, het pak is uit en het gaat daarom ook uit. Ik stel dit met enige ambivalentie vast. Zelf heb ik nooit graag pakken, laat staan stropdassen, gedragen. Mijn vrouw probeert me soms in zo’n pak te hijsen („al was het maar voor begrafenissen”), maar ik weet de executie steeds weer op te schorten. Maar wat moet ik als iedereen zijn stropdas laat vallen? Hoe voorkom ik dat ik eruit ga zien als een nieuwe politicus en een moderne poen op een miljonairsfeest?

Het Burberry-pak grijnst me toe.

    • Frits Abrahams