Lok de Duitsers uit hun hol. We zijn een leeuw, geen kat in het nauw

Foto Reuters / Yves Herman

Terwijl Nederlanders driftig op de trom slaan, houden de Duitsers zich irritant koel. Bondscoach Joachim Löw wil het Treffen der Treffen niet eens “thematiseren”. Die Duitse afstandelijkheid breekt ons op, het is zaak Die Mannschaft alsnog hoorndol te krijgen. Desnoods met spuug.

“Ze moeten komen”, schrijft Der Tagespiegel over ons. “Ze moeten hun defensie verwaarlozen, die toch al niet zo sterk was. Dat opent mogelijkheden.” Dat Oranje - na de nederlaag tegen Denemarken - het groepsduel met Die Mannschaft als ‘een finale’ ziet, vertalen de oosterburen op hun zo kenmerkende wijze. “De Nederlanders staan met hun rug tegen de muur”, zegt aanvaller Lukas Podolski in de Frankfurter Allgemeine. “Als ze verliezen, scheiden ze er vermoedelijk mee uit.”

Ondertussen laten Duitse journalisten Nederlanders aan het woord die hun ziel al verpand hebben. Dieptepunt is een interview met Sylvie van der Vaart in Die Welt. “U heeft in Duitsland gewoond. Wenst u niet een gelijkspel?”, vraagt de verslaggever aan de vrouw van middenvelder Rafael van der Vaart. “Mijn overgrootvader was een Duitser en mijn meisjesnaam is Duits”, kirt ze terug. “Ik vond het heel fijn in Hamburg, werkte met veel plezier in Duitsland en voel me erg verbonden met de Duitsers. Misschien kan ik leven met een gelijkspel, maar laat Rafael het maar niet horen.” Alsof dat niet erg genoeg is, deelt ze mee dat haar zoon Damien óók best kan leven met een overwinning van Die Mannschaft. “Vrienden van ons hebben hem een Duits voetbalshirt gegeven, dat hij natuurlijk aantrok.”

Oranje keurig behandeld, maar schijn bedriegt

Die zogenaamd vriendschappelijke benadering is tekenend voor de vileine manier waarop de oosterburen onze strijdmoraal proberen te breken. Duitse media spreken weliswaar over ‘aartsrivaal’ Nederland en illustreren hun artikelen met beledigende foto’s (Stekelenburg die door de benen gespeeld wordt, een uitgetelde Robben), maar benadrukken ondertussen dat we innige banden met hen onderhouden - lees: een aantal voetballers staat op hun loonlijst. Ze durven echter niet recht in ons gezicht te brullen, maar trekken liever een uitspraak van Johan Cruijff in De Telegraaf uit zijn verband. Die zei dat Mark van Bommel en Nigel de Jong teveel balbezit hadden. En dat zulks “niet hun kwaliteit is”. De Duitse site Goal.com overdrijft vervolgens dat Bert van Marwijk “28 kansen verspeelde”.

Alleen DerWesten.de, een site van de Westdeutsche Allgemeine Zeitung, durft het beest bij de naam te noemen. Duitsland en Holland - een geschiedenis van “oorlog, haat en spuug”, aldus een artikel waarin de allerminst vriendschappelijke confrontaties eindelijk eens goed opgerakeld worden. De twee fluimen die Frank Rijkaard ooit in het matje van Rudi Völler deponeerde zit de journalist nog het meest dwars. “Das ganze Spiel ist ein Skandal”, jammert de krant. Voormalig keeper Hans van Breukelen probeerde de boel onlangs nog eens te sussen met de woorden “jullie spelen Hollands, wij Duits”. Maar daar spuugt ex-voetballer en Mannschaft-manager Oliver Bierhoff weer op. “Nee, dat willen we niet. Net zo min als we altijd tweede op grote toernooien willen worden.”

Bild daagt Nederlanders nog een beetje uit

Die zelfverzekerde houding van ‘alles onder controle’ steekt nog het meest. Oranje als een kat in het nauw - met dat idee treden de Duitsers ons morgen tegemoet. Beducht op rare sprongen, maar in de overtuiging dat we kans na kans verprutsen. Bild laat zich gelukkig nog een beetje kennen. ‘Vijftien Hollanders en maar eentje die lacht… er wordt al aan de terugreis gedacht’, kopte het boulevardblad vandaag. Eerder trompetterde de krant op het Nederlandse verlies tegen Denemarken: ‘Heerlijk Holland! Deze afgang maakt ons blij.’ Een lezer gaat daar op de Bild-site nog eens overheen: “Waarom hebben Nederlanders zulke grote oren? Omdat ze daar vroeger aan getrokken werden en kregen te horen: kijk, daar verderop woont Die Weltmeister.” Die directheid, die rivaliteit – dát hebben we nodig, maar het ziet er vooralsnog niet best uit: alleen een welgeplaatste rochel kan het welgemanierde Duitsland nog met de neus op de feiten drukken. “Thematiseren”, zoals trainer Joachim Löw zou zeggen.