En toch stal een dingo baby Azaria

Het was voor de Australiërs bijna een existentiële vraag geworden, waarover tientallen jaren lang bitter is gediscussieerd. Had een dingo, een lokale wilde hond, in 1980 een negen weken oude baby meegenomen en gedood of was die door haar moeder vermoord? Gisteren volgde eindelijk een definitief vonnis van een patholoog-anatoom in de stad Darwin en dat luidde: de dingo was de schuldige.

„Australië zal niet langer kunnen zeggen dat dingo’s niet gevaarlijk zijn”, zei een opgeluchte Lindy Chamberlain-Creighton, de moeder van de verdwenen baby. „We leven in een prachtig land maar het is gevaarlijk.”

Voor haar betekent de uitspraak het einde van een lange lijdensweg. Die was 32 jaar eerder begonnen, toen zij en haar toenmalige echtgenoot hun babydochtertje Azaria even hadden achtergelaten in een tent bij Ayers Rock in het hart van Australië. Bij terugkomst was Azaria weg. Haar lichaam is nooit gevonden Zelf gaven de ouders een dingo de schuld. Ook een eerste gerechtelijk onderzoek kwam tot die conclusie. Maar velen achtten dingo's destijds niet tot zoiets in staat. .

Een tweede onderzoek in 1982 wees de dingo-theorie van de hand en bevond Chamberlain-Creighton schuldig aan moord, haar man aan medeplichtigheid. Meer dan drie jaar zat ze in de gevangenis totdat het vonnis ongeldig werd verklaard.

Er volgden meer onderzoeken, die concludeerden dat de doodsoorzaak niet met zekerheid viel vast te stellen. De zaak had intussen internationaal de aandacht getrokken, dank zij de film ‘A cry in the Dark’ met Meryl Streep in de hoofdrol.

Belangrijk was een stukje textiel van kleertjes die Azaria had aangehad, dat werd aangetroffen op een terrein vol met holen van dingo’s. Ook deden zich nog drie gevallen voor van baby’s die door dingo’s werden gedood. De bij velen populaire dieren bleken minder goedaardig dan gedacht. (AP, Reuters, BBC)