De noordelijke ziel

Zo raakte ik los

van elk idee van anker

of gekanker op

de economie van het afscheid

die zelfs mijn voorouders

oceanen over

dreef

(rendiermos

rem hier, een os

men tiert een

oxymoron)

vochtig aan de

rand van de oceaan

Donder & bliksem

geven de hemel diepte

Kayakersoep

West End Avenue

ligt eigenlijk

in het oosten

tenminste hier

in het uiterste zuiden van Delaware

net ten noorden

van Fenwick Island

Wrang droef

als je ontwaakt

net als de droom

erotisch wordt

waarbij je vriendin, onaangekondigd

na al die jaren

haar jurk losknoopt

die van haar afglijdt

net als je wakker schrikt

De sporen van regen

zijn overal te ontwaren

maar de krekels

pulseren synchroon

Een gesprek

net buiten gehoorsafstand

ik kan geslacht & toon horen

maar niet meer dan dat

woorden, alleen te onderscheiden

door hun eigen handeling

Eenzame mus

maakt een kusgeluid

Het verkeer

een doorlopend sussen

De wind, op de 11de verdieping

niet stil maar

alsof een vlag

of een laken zich ontvouwt

Lewis Warsh

op de plaatselijke markt

De tirannie van predicaten

Mijn ruggengraat ’s ochtends

Fragment uit ‘Northern Soul’ (2011) van Ron Silliman. Vertaling: Arnoud van Adrichem & Han van der Vegt