Opinie

    • Margriet Oostveen

Google inzichten

Voordat mijn schoonmaakhulp uit de kast kwam als PVV-stemmer, knikte ze meestal vriendelijk mee, als het over politiek ging. Je zou zweren dat zij iets linksigs stemde, wat ook leek te passen bij haar zwarte huidskleur en haar ervaringen in het Zuid-Afrika van de apartheid.

Die menselijke neiging sociaal wenselijke antwoorden over politiek te willen geven, werd in Amerika berucht als het nooit bewezen ‘Bradley-effect’, genoemd naar een voormalige zwarte burgemeester van Los Angeles. Volgens alle exit polls zou Tom Bradley in 1982 het gouverneurschap van Californië winnen van een blanke tegenstander – tot hij toch verloor.

Er bestond altijd al twijfel over het werkelijke bestaan van het Bradley-effect: lag het niet meer aan ongelukkig getimede peilingen dat hij verloor? Toen Barack Obama eenmaal de presidentsverkiezingen had gewonnen, leek het Bradley-effect definitief te hebben afgedaan: Amerika was het al dan niet verborgen racisme nu zogenaamd voorbij.

Gisteren publiceerde The New York Times op de opiniepagina een fascinerend stuk dat op het tegendeel wijst, onder de kop ‘How Racist Are We? Ask Google’. De auteur is een student economie aan Harvard, Seth Stephens-Davidowitz. Hij maakte gebruik van Google Insights, een betrekkelijk nieuwe zoekfunctie, waar te zien is hoe vaak bepaalde zoektermen in Google werden ingevoerd, en interessanter: waar precies. Aangezien het woord ‘porno’ op Google zelfs vaker wordt gezocht dan het ‘weer’, kunnen we volgens Stephens-Davidowitz tamelijk veilig aannemen dat ons gedrag daar vrij is van sociaal wenselijke neigingen.

Stephens-Davidowitz onderzocht welke staten het vaakst zoektermen intikten waarin het woord ‘nigger’ voorkwam. Meestal werd er gezocht naar negermoppen. (‘Nigger’ dook even vaak op als het woord ‘econoom’, maar of dat betekent dat economen de nieuwe negers worden, zegt de auteur er helaas niet bij.)

Stephens-Davidowitz ontdekte dat precies de staten die van 2004 tot 2007 de hoogste ‘nigger’-score hadden, uiteindelijk de staten waren waar Obama het opvallend slechter deed dan de vorige Democratische presidentskandidaat: John Kerry, blank.

Wat moeten we daarmee in een rubriek die ‘In Nederland’ heet? Ons laten inspireren natuurlijk, en dan in Google Insights duiken (www.google.com/insights/search). Even ‘Nederland’ invullen als locatie, en daar komen onze verborgen gedachten als vanzelf naar boven. Zo heb ik al kunnen vaststellen dat Zeeland de meeste interesse heeft voor Geert Wilders – niet Limburg dus, maar daar zijn ze weer kampioen in het zoeken naar ‘porno’, overigens liefst in combinatie met ‘gratis’. Het eerste woord dat naast de meeste politici opduikt is ‘twitter’ en wat volgt is weinig verheffender. Naar ‘Tofik Dibi’ werd de afgelopen 12 maanden vooral gezocht in combinatie met ‘homo’. Naar Mark Rutte het vaakst met ‘vriendin’, gevolgd door ‘dance’.

En hoe het met ons racisme staat? Wie ‘Marokkanen’ intikt belandt ook in Nederland direct bij vier zoekvarianten voor Marokkanenmoppen. Daarna volgen uiteraard de Turken.

    • Margriet Oostveen