Duizend euro. Zonder bier

Het was de hele dag Oranje carnaval. Op het plein in Charkov, tijdens de vijf kilometer lange mars richting het stadion en ook de eerste twintig minuten van de wedstrijd was het één dolle boel. We gingen van voor naar achter, van links naar rechts (en leg dat maar eens uit aan een Oekraïner), we waren er weer bij en dat was pri-hi-ma en ik heb een paar honderd volwassenen op een plein hoofd-schouders-knie-en-teen zien doen. Hartstikke leuk.

Nederlandse fans in het stadion in Charkov kijken beteuterd na het verlies tegen Denemarken. Foto AP / Geert Vanden WijngaertNederlandse fans in het stadion in Charkov kijken beteuterd na het verlies tegen Denemarken. Foto AP / Geert Vanden Wijngaert

Het was de hele dag Oranje carnaval. Op het plein in Charkov, tijdens de vijf kilometer lange mars richting het stadion en ook de eerste twintig minuten van de wedstrijd was het één dolle boel. We gingen van voor naar achter, van links naar rechts (en leg dat maar eens uit aan een Oekraïner), we waren er weer bij en dat was pri-hi-ma en ik heb een paar honderd volwassenen op een plein hoofd-schouders-knie-en-teen zien doen. Hartstikke leuk.

Ik zat in het Oranjevak. Tussen mannen die onder hun shirt twee opgeblazen ballonnen droegen en een pruik op hadden. Tussen vrouwen die bij een temperatuur van boven de dertig graden als het meisje van de Zeeuwse boter waren verkleed. En net onder twee jongens – met leeuwenstaart – die 90 minuten lang op twee gigantische trommels hebben staan beuken. Maar nota bene dankzij iemand die bij RKC Waalwijk nauwelijks de middelmaat ontsteeg, sloeg de sfeer in één keer om. Na de 0-1 was het gedaan met de gezelligheid.

Het voordeel van carnaval is dat er geen wedstrijdelement in zit. Dan is het vier dagen lang: we hebben de L, we hebben de A: LaLaLaLaLaLaLa! Maar zo’n nederlaag tegen dat stelletje campinggangers (of was dat nou 20 jaar geleden?) geeft hetzelfde effect als dat de barkeeper in een bomvolle kroeg op zaterdagavond roept dat het bier op is. Alle joligheid werd in een fractie van een seconde uit iedereen weggezogen.

En dan volgt er op de tribunes meteen onherroepelijk geklaag. Waarom toch niet begonnen met Huntelaar? Hoe kun je ook Vlaar in het centrum zetten? Kan iemand Van Bommel vertellen dat hij erbij loopt alsof hij op het middenveld van Zwaluwen Vooruit 12 speelt? Ineens is het weer net alsof je thuis op de bank met je vader zit te kijken.

En hoeveel kansen we ook kregen, ergens voelde je voortdurend dat het niet ging lukken. Ik hoorde iemand een hele zinnige opmerking maken: waarom train je als Nederlands elftal in godesnaam in Polen? In Krakau ligt de temperatuur veel lager en is het niet zo drukkend warm als in Charkov. Na een offensief in de eerste twintig minuten en een stevig offensief na rust, liepen er verschillende met de tong op hun schoenen. Was het niet slimmer geweest je op deze omstandigheden in te stellen? Maar goed, aan de andere kant; de Denen logeren ook in Polen – al konden die zich vooral na rust natuurlijk lekker ingraven.

Hoe het ook zij, voor een paar duizend feestvierders in Charkov zit het er al op. Die zijn zelfs al thuis. Die hadden gehoopt om dronken van geluk op Schiphol aan te komen, maar die droegen een kater met zich mee die bij lange na niet in de handbagage paste. Zoals een fan het na afloop tegen me samenvatte: dan reis ik dus 48 uur voor zo’n klotewedstrijd. En dan wil je echt niet weten wat ik ervoor betaald heb. (Dat is Nederlands voor: mag ik je alsjeblieft ook nog vertellen welke rib ik uit mn lijf heb laten schroeven?)

Duizend euro. En daar zaten de biertjes nog niet bij.

    • Tim de Wit