Zakelijke verrassing

Het is voorzichtigheid troef in de executive-klasse. Maar de nieuwe Lancia Thema, die lijkt op een Chrysler, heeft Italiaanse flair.

fotografie: Lars van den Brink Op de foto: Lancia Thema V6 gefotografeerd bij Vireo Auto, Purmerend. Op de foto verkoopadviseur Wilma Sibbelee.

In de hogere segmenten van de zakelijke automarkt is nauwelijks sprake van frivoliteit. Er wordt vooral op veilig gespeeld door managers en directeuren. Een lichtgrijze BMW 5-Serie wordt ingeruild voor hooguit een donkergrijze 5-Serie, wie eenmaal een Audi A6 heeft, blijft daar doorgaans in rijden en menig bezitter van een Mercedes-Benz E-klasse zal toegeven dat het al zijn vierde of vijfde exemplaar is. Voorzichtigheid en voorspelbaarheid zijn troef in de zakelijke klasse.

Tot voor kort waren er nog wel alternatieven voor wie per se geen Duits executive-product wil. Voor andersdenkenden hadden alle Franse merken een limousine in de aanbieding, Saab bestond nog en uit Italië kwamen grote sedans van Alfa Romeo en Lancia. Van dat alternatieve Europese aanbod is echter nauwelijks iets over; Renault en Peugeot haakten af, Citroën verkoopt heel af en toe nog een C6 en grote Italianen zijn er niet meer.

Maar nu is er een nieuwe, grote Lancia. Die Thema is in meer dan één opzicht een Italiaans-Amerikaans product. Lancia kreeg de grote sedan min of meer in de schoot geworpen door Chrysler, omdat moederbedrijf Fiat een meerderheidsbelang kreeg in het Amerikaanse merk. Omdat Chrysler maar geen vaste voet op Europese bodem wist te krijgen, besloten de Italianen een Chrysler 300C te vermommen als Lancia.

Hoge heuplijn

Deze Lancia Thema is een tamelijk bijzondere auto. Hij is ontwikkeld in de tijd dat Chrysler en Mercedes-Benz nog innig samenwerkten. Om die reden staat de Lancia Thema op het onderstel van een vroegere Mercedes E-klasse. En, laat dat meteen gezegd zijn, daar is niets mis mee. Speciaal voor de Europese markt werd het onderstel aangepast, waardoor de achterwielaangedreven Thema beter stuurt en op de weg ligt. Bovendien is de besturing bijzonder aangenaam, mede dankzij een lekker groot stuurwiel. Mercedes-rijders zullen zich meteen thuis voelen, want rechts van het stuur zit helemaal niets. De hendel links bedient bijvoorbeeld ook de ruitenwissers, waar dat in alle andere Italiaanse auto’s met een pookje rechts gebeurt.

Had de Chrysler 300C – overigens in ons land nog veelvuldig onderweg als taxi – al een beetje het uiterlijk van een boevenauto, de Thema doet daar niet voor onder. De grille is misschien wat minder agressief en de gotisch vormgegeven achterlichten zorgen zelfs voor een smaakvolle achterzijde, maar als Don Corleone nu had geleefd, had hij subiet deze Thema als dienstauto gekozen. Met zijn hoge heuplijn en relatief lage opbouw heeft de grote Lancia in elk geval een opvallend silhouet.

Hij wordt gebouwd in Canada en heeft een zoevende Amerikaanse zescilinder onder de kap, maar in het interieur is de hand van de Italiaanse meubelmaker Poltrona Frau zichtbaar. Het blauwe dashboardlicht doet nog wat koeltjes aan en de voorstoelen bieden – typisch Amerikaans – wat weinig zijdelingse steun, maar verder is het Italiaanse verwennerij, met het soepelst denkbare leer, en accenten van aluminium en hout. De stoelen kunnen worden gekoeld en verwarmd en de isolatie is indrukwekkend; er dringt nauwelijks geluid door in het interieur, alsof de volumeknop van de buitengeluiden is dichtgedraaid.

De automaat heeft geen mogelijkheid tot zelf schakelen. En hoewel sommigen die keuze wel graag hebben, voegt zelf schakelen met acht overbrengingen niet veel toe. Onhandigheden zijn er ook: om het ding in de rijstand te krijgen, moet een extra knopje worden ingedrukt. En wie voor het eerst met een Thema gaat tanken zal zich rot zoeken naar de tankdopontgrendeling. Maar dat is een knipoog naar de oer-Thema, daarin zat die knop ook goed verstopt.

Wat beklijft na een week Lancia Thema is het enorme comfort, de kracht van de motor en een kwaliteitsgevoel dat grote Italiaanse auto’s tot nu toe vreemd was. Kopers van Duitse degelijkheid zouden de Thema op hun shortlist moeten zetten.

    • Guus Peters