Sla zijn camera stuk!

Hij kreeg een klap van Marlon Brando en was de schaduw van Jackie Onassis. Werk van de Amerikaanse paparazzo Ron Galella (81) is nu in het Foam fotografiemuseum te zien. „Het belangrijkste aan een lichaam is de kont.”

In het midden van de tuin staat een fontein. Daaromheen Ionische zuilen en beelden van Griekse godinnen. Wie bij fotograaf Ron Galella (1931, The Bronx, New York) en zijn vrouw Betty op bezoek gaat in New Jersey, vlakbij New York, loopt regelrecht bij The Sopranos naar binnen. Alles blinkt en glanst. In de ruime woonkamer met marmeren vloeren staan rode pluche banken. Aan de witgeverfde muren hangen uitvergrote snapshots van beroemdheden die Galella – paus onder de paparazzi – fotografeerde: Elvis Presley, Mick Jagger en Jerry Hall, Sophia Loren, Robert Redford.

In de hal staan, opgesteld op ezels, meer portretten van beroemdheden. Zoals ‘Windblown Jackie’, een foto die Galella in 1971 maakte van Jackie Onassis. Daarnaast een paspop met zijn oude fotografenpak en de football-helm die Galella droeg nadat hij van acteur Marlon Brando een vuistslag in het gezicht had gekregen. Als Galella – klein, beetje krom, met sneeuwwitte haren en pretoogjes – over dat incident uit 1973 vertelt, wordt hij nog steeds pissig. „Brando zat fout”, zegt de fotograaf en hij balt zijn vuisten. „In zijn biografie schrijft hij dat ik op zijn teen ging staan en dat ik provoceerde. Brando dacht dat ik some wise guy was. Mooi niet. Als hij had gezegd dat hij niet gefotografeerd wilde worden, had ik dat niet gedaan. Het was een gewelddadige actie van zijn kant.”

Galella wist dat Brando op 12 juni in New York zou zijn voor een optreden bij The Dick Cavett Show. Na de uitzending gingen Brando en talkshowhost Cavett, beiden met zonnebril, naar Chinatown om een hapje te eten. Galella volgde hen, samen met een collega. „Ze hadden snel door dat ik er was. Toen wenkte Cavett mij. Ik liep op ze af en zei tegen Brando: ‘Wat vind je ervan als ik een foto van je maak, zonder bril?’ Brando zei niets en ineens: BOEM! Een klap in mijn gezicht. Lip kapot, vijf tanden eruit. Drie keer moest ik terug naar de tandarts om de boel te laten repareren.” Ook Brando kwam niet ongeschonden uit het incident. „De volgende dag hoorde ik dat hij naar het ziekenhuis was gegaan. Zijn hand was geïnfecteerd. Paparazzibacteriën. Ha! Hij moest drie dagen in het ziekenhuis blijven. Daarna heb ik hem aangeklaagd.” Galella kreeg 40.000 dollar schadevergoeding.

Toen de acteur het jaar daarop weer in New York was, stond Galella klaar met zijn camera. Ditmaal achtervolgde hij The Godfather in het Waldorf-Astoria. Een collega maakte er een opname van, een zwart-witfoto die Galella bij de paspop in de hal heeft geplaatst: Brando in pak met een vette ketting om zijn nek, met in zijn voetsporen Galella, camera in de hand en football-helm op zijn hoofd.

„Dat was natuurlijk bedoeld als grap”, grinnikt Galella. Toch is de foto typerend. In de documentaire Smash his Camera (2010) wordt een beeld van Galella geschetst als van een man met een kinderlijke passie en een onstuitbare passie om beroemdheden vast te leggen. „Galella is het prijskaartje dat aan het eerste amendement hangt”, zegt een Amerikaanse advocaat in de documentaire, doelend op het artikel van de grondwet dat de vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid waarborgt.

Galella is namelijk vooral bekend geworden als ‘vaste stalker’ van Jackie O. Nadat de voormalige presidentsvrouw van de VS in 1968 was hertrouwd met de Griekse zakenman Aristoteles Onassis, werd zij een gewild doelwit voor Galella. Zo bezeten was hij van Jackie dat hij maar liefst drie keer tegenover haar stond in de rechtbank. De eerste keer nadat hij haar had gefotografeerd in Central Park met haar zoon John Jr. „Dat was 24 september 1969. Ik ging achter een boom staan en maakte twee goede foto’s van John Jr. op zijn fiets. Toen ik achter de boom vandaan kwam, zag Jackie mij staan. Ze zei: „Jij weer.” Ze riep tegen haar bodyguard: sla zijn camera stuk! Ik rende naar de auto, de man rende achter me aan. Hij greep me vast en zei: geef me de film, of ze kraakt mijn ballen. Ik weigerde. Toen brachten ze me naar het politiebureau. Daar werd ik gearresteerd.”

Galella klaagde Jackie aan en zij daagde hem voor de rechter. Jackie won, met als uitkomst dat Galella voortaan ten minste 45 meter van haar vandaan moest blijven. „Jackie meende dat ze zich altijd in een privéomgeving bevond. Maar als je op de stoep wandelt, kan je geen privacy claimen.” Windblown Jackie, zijn foto van de voormalige presidentsvrouw met haar haren in de wind, is wereldberoemd. „Dit portret heeft alle elementen van de juiste paparazzibenadering”, zegt Galella trots. „Ik heb haar vastgelegd op een totaal onverwacht moment. Ze lacht zelfs een beetje. Dat is te danken aan mijn chauffeur die vanuit mijn auto haar naam riep. Ze had niet verwacht dat ik erin zou zitten.”

Met dit beeld meent hij ook haar innerlijke schoonheid te hebben gevangen. „Ze draagt geen make-up. Ze is puur. Ik noem het mijn Mona Lisa-foto.” Galella grinnikt, zijn ogen twinkelen. „I got one up on Da Vinci.” Hij buigt zich samenzweerderig naar voren. „Ik denk dat mijn foto in honderd jaar de Mona Lisa in bekendheid zal overtreffen. Mona Lisa was niet beroemd, Jackie wel. Daarom wordt mijn foto in de toekomst belangrijker.”

Ondanks zijn strubbelingen met Jackie spreekt Galella met bewondering over haar. „Ik denk dat ik haar volgde omdat ik in die tijd geen vriendin had. Voordat ik mijn vrouw ontmoette, was Jackie een beetje mijn vriendin. Ik weet dat ze geen hekel aan me had. Doordat ik haar zo veelvuldig heb gefotografeerd, bleef ze ook beroemd.”

Galella schuifelt door zijn huis en laat zijn archief in de kelder zien. Van boven tot onder staan in de stellages dozen met daarop namen als Cary Grant en Michael Jackson. In dit privéarchief, waar een aantal fotoredacteuren elke dag het materiaal ordent en digitaliseert, bevinden zich 3 miljoen negatieven en afdrukken. En nog steeds gaat Galella naar evenementen. Zijn favoriete glamourkoppel is Brad Pitt-Angelina Jolie. „Zij heeft volle lippen en mooie billen”, grijnst Galella. „Het belangrijkste aan een lichaam is de kont. Dat geldt zowel voor mannen als vrouwen. Daarna komen de benen en pas daarna de borsten.”

Wat heeft hem al die jaren gedreven om achter beroemdheden aan te rennen? „Nieuwsgierigheid. We willen allemaal weten hoe beroemdheden eruitzien in alledaagse situaties. Ik probeer ze te fotograferen op het moment dat ze oprechte emoties tonen. Als dat lukt, is dat een beloning. De volgende kick is je foto afgedrukt zien in een krant of tijdschrift. De laatste beloning is de betaling.”

Galella is nu 81. Heeft hij ooit overwogen met pensioen te gaan? „Nooit. Ik heb altijd hard moeten werken om mijn geld te verdienen. Mijn motto is: je werkt tot je doodgaat.”

Tentoonstelling Ron Galella, paparazzo extraordinaire! FOAM, Amsterdam, 8 juni-22 aug.

    • Rosan Hollak