Reünie op Mallorca: dode geit in zwembad

Mad DogsSeizoen 1 + 2Zes afl. van 29 minuten per seizoen€ 19,99 per box

Philip Glenister brak door als de bottenbrekende politiecommandant in de fantasievolle misdaadserie Life on Mars (2007). Zijn grommerige, nurkse anti-stijl maakte hem de blikvanger van het programma. Dat succes leverde hem een eigen serie op, Ashes to Ashes. Nu is hij terug in de serie Mad Dogs en zijn ontwapenende, bitse aanwezigheid is al reden genoeg om te kijken. Glenister is een Britse versie van Rijk de Gooyer, met hetzelfde charisma: zijn persoonlijkheid overschaduwt elke rol.

In Mad Dogs spelen nog drie van zulke seriesterren. Glenister wordt herenigd met John Simm, de eigenlijke hoofdrolspeler van Life on Mars. Ook Marc Warren doet mee, de blonde playboy en leider van de gang in de oplichtersserie Hustle. Met Max Beesley (de verteller in Hotel Babylon) vormen ze een viertal stoere vrienden dat op bezoek gaat bij hun oude makker Alvo op Mallorca. Alvo heeft het gemaakt: lui leven, luxe villa, goede contacten.

De uitgelaten sfeer van de hereniging slaat snel om als Alvo zijn vrienden de maat gaat nemen: wat hebben deze veertigers eigenlijk gemaakt van hun leven?

Wat de stemming ook bederft: een dode geit in het zwembad de volgende ochtend. Wie zich het paardenhoofd in The Godfather herinnert, weet genoeg: Alvo heeft niet alleen maar vrienden.

Dat blijkt, want Alvo wordt vermoord en vanaf dat moment gaat het mis. De vier macho’s nemen de ene verkeerde beslissing na de andere. Hun redeneringen klinken soms geestig dom, maar de situatie op het zonnige eilandje is plots grimmig. Binnen de kortste keren zitten ze klem tussen misdadigers en politie, terwijl ze zich afvragen of ze de nieuwe Alvo willen zijn.

Britse critici wezen erop dat Mad Dogs dezelfde claustrofobische sfeer heeft als de film Sexy Beast (2000), waarin Ben Kingsley als gestoorde gangster twee echtparen in een Spaanse villa terroriseert. Het grote verschil is dat Mad Dogs ook alle trekken heeft van een reüniedrama – zo’n fijne bijeenkomst waarin oude vrienden elkaar eerst langzaam de ogen uitkrabben, dan openhartig hun eigen kleinheid bekennen, en zo nog een draai van verraad naar biecht maken. Vriendschap is hier een onbetrouwbare emotie.

Dit ensemble voert over dat thema een fijnzinnig acteergevecht, dat onbeslist eindigt. Simm is sterk als de ondoorgrondelijke eenling, Warren biedt partij als de man met grote mond die een hysterische angsthaas wordt.

Het einde van seizoen 1 roept zoveel vragen op en is eigenlijk zo ongelukkig dat het vervolg onontbeerlijk is. In seizoen 2 wordt de slotscène vlotjes hernomen. Opnieuw trachten de mannen te profiteren van wat hun overkomt, waardoor ze zich in de nesten draaien, dit keer op Ibiza. En weer grenzen de fouten die ze maken aan slapstick. Op een bepaalde manier zijn deze mad dogs ook hele grappige kereltjes.

Ron Rijghard