Op Texel minder bijensterfte dan elders

De ‘zwarte bij’, de wilde Europese honingbij Apis mellifera mellifera Foto Sake Elzinga

Bijen van het eiland Texel lijden nauwelijks onder bijensterfte. Dat ontdekte het Nederlands Centrum voor Bijenonderzoek (NCB), het onderzoeksbureau van Romée van der Zee in Tersoal (Friesland).

De bijensterfte op het eiland is jaarlijks meestal niet hoger dan 1 à 2 procent, met een maximum van 6 procent. Het Nederlandse gemiddelde ligt op 21 procent. De bijen op het eiland blijken een van de weinige overgebleven populaties in Europa te vormen van de ‘zwarte bij’: de wilde Europese honingbij Apis mellifera mellifera.

De Texelse bijen lijken een genetisch bepaalde weerstand te bezitten. Van der Zee denkt dat de bijen daarmee kunnen bijdragen aan het verminderen van bijensterfte elders. Ze pleit ervoor om Texelse bijen in een station te vermeerderen. „Het is belangrijk dat we over het genetisch materiaal blijven beschikken.”

Veel vaker dan twintig jaar geleden sterven bijenvolken in Nederland in de winter uit: imkers verliezen gemiddeld één op de vijf volken. Bijensterfte is een probleem in Europa, Noord-Amerika en Azië, maar Nederland is een van de landen waar de bijensterfte het hoogst is.

Het NCB inventariseert daarom in opdracht van het ministerie van Landbouw in welke mate imkers kampen met bijensterfte.