Ben kleedt meisjes uit

Cashback (Sean Ellis, 2006)Ned. 2, 23.35 – 1.10 uur

Als de vriendin van kunstacademiestudent Ben hem verlaat, is hij totaal van slag. Hij kan ’s nachts niet meer slapen en doodt de tijd met het lezen van boeken die waren blijven liggen. Om haar te vergeten, gaat hij werken in de supermarkt. Hierdoor slaapt hij helemaal niet meer. Het zorgt voor een tranceachtige bewustzijnstoestand. Hij ontdekt dat hij in deze staat de tijd eventjes stil kan zetten.

De paar minuten waarin hij dit doet, gebruikt hij om de vrouwelijke klanten van de winkel uit te kleden. Niet uit perverse motieven, maar om ongestoord van hun schoonheid te kunnen genieten. De vrouwelijke vorm is voor hem het allermooiste op aarde en biedt hem inspiratie voor zijn schetsen. In een flashback zien we hem als jongetje voor het eerst een naakt meisje zien. Het maakt grote indruk op hem.

Dit gegeven lijkt licht autobiografisch. Voordat hij films ging maken, was regisseur Sean Ellis modefotograaf. Dat hij, door ze stil te zetten, vrouwen tot object reduceert zal niet in hem zijn opgekomen. Ellis lijkt oprecht in zijn streven vrouwelijke schoonheid te tonen zonder verdere ranzige bijgedachten. Het gaat hem puur om de esthetiek. Zijn hele film ademt een obsessie met stijl en vorm. Het camerawerk is bijzonder fraai, het vele gebruik van slowmotion is opvallend en de muziek atmosferisch.

Bens vele bespiegelingen – niet altijd even interessant – horen we in voice-over. Zijn observatie dat tijd langzamer voortkruipt naarmate je er meer op let vestigt de aandacht op een ander thema van Cashback: de tijd. Misschien kan die zelfs de wonden helen van een vervelende relatiebreuk. Dat, en die toch wel heel leuke caissière die ook in de supermarkt werkt.

André Waardenburg

    • André Waardenburg