Darfur United voor het eerst op grasveld bij het 'andere' WK

Op het WK voor volken die geen lid zijn van de FIFA verloor de Soedanese regio Darfur gisteren zijn eerste officiële voetbalwedstrijd ooit met 15-0.

Ze verloren met 15-0 van Noord-Cyprus. Toch liepen de spelers van de westelijke Soedanese regio Darfur met een glimlach van het veld, gisteren bij het WK voetbal voor volken die geen lid zijn van wereldvoetbalbond FIFA (209 leden). Het was de eerste officiële voetbalwedstrijd in de geschiedenis van Darfur. Het team met voetballers uit vluchtelingenkampen speelde ook voor het eerst op gras, mailt een woordvoerder van ‘Darfur United’, zoals het team heet „Ze kijken uit naar hun volgende wedstrijd.” Vanavond speelt Darfur zijn tweede duel op het WK, tegen de Provence (Frankrijk).

Terwijl voetbalminnend Europa toeleeft naar het EK voetbal, wordt deze week in Erbil, de hoofdstad van Iraaks Koerdistan, een WK gehouden voor niet erkende staten, minderheden en regio’s. Er doen negen ploegen mee, waaronder de Westelijke Sahara, Zanzibar (eiland aan de oostkust van Afrika), de Tamils (Sri Lanka) en ‘gastregio’ Koerdistan. Op de openingsdag was het Franso Hariri Stadium (28.000 plaatsen) goed gevuld, zo blijkt uit beelden van de Koerdische televisie.

Opvallendste deelnemer is de ploeg met vluchtelingen uit Darfur. Het gebied was jarenlang het toneel van grootschalig geweld en etnische zuiveringen. De Verenigde Naties schatten dat vanaf 2003 zo’n 300.000 mensen gedood werden. Bijna drie miljoen inwoners van Darfur zijn de provincie ontvlucht in de oorlogsjaren. Afgelopen zondag kwamen bij gevechten tussen Soedanese regeringstroepen en rebellen in het noorden van Darfur ten minste 45 rebellen om het leven.

Tot een paar maanden geleden had Darfur nog geen voetbalteam. Het viel de Amerikaanse hulporganisatie iACT op dat veel Darfuri’s in de vluchtelingenkampen in buurland Tsjaad voetbalden. Eind vorig jaar ging iACT een team samenstellen – voor het WK in Koerdistan. Uit twaalf vluchtelingenkampen in Tsjaad werden zestig spelers geselecteerd, zestien van hen doorstonden de selectie. Ze trainden in het woestijnzand, met blote voeten.

De zestien spelers – allemaal rond de twintig – waren ongeveer tien jaar oud toen ze vluchtten voor het geweld in Darfur. Sindsdien leven ze in vluchtelingenkampen. Iedere speler uit het team heeft meegemaakt dat zijn dorp werd aangevallen, zegt Gabriel Stauring, Darfur-activist en directeur van iACT, op de website van Darfur United. „Of dat zijn familie en vrienden werden aangevallen. Of dat hun moeders en zussen werden verkracht waar ze bij waren.”

De oprichting had als doel de Darfuri’s hoop en eenheid bij te brengen. De Amerikaan Stauring: „Dit team betekent zo veel meer dan gewoon een potje voetbal. Alle vluchtelingen uit Darfur hebben iets te vieren, ze krijgen hierdoor contact met de buitenwereld.”

Maar de realiteit is hard. Na het toernooi keren de spelers weer terug naar de vluchtelingenkampen in Tsjaad.

    • Steven Verseput