Alain de Botton als pornobaron

Filosoof, schrijver en tv-maker Stine Jensen schrijft elke dinsdag over media, populaire cultuur en hypes.

Opwindend nieuws: ‘Sterfilosoof Alain de Botton wil betere porno gaan maken.’ Het ochtendblad Trouw meldde enige dagen voor Pinksteren dat de Zwitsers-Britse filosoof intellectuele porno ging gaan maken die ‘onze hogere waarden ondersteunt en niet ondermijnt’. Verschillende sites, waaronder nu.nl, namen het bericht over. Trouw: „Collega-filosofen hebben nog niet gereageerd op De Bottons pikante plannen.”

Bij deze.

Samen met de directeur van HUMAN ontmoette ik onlangs de sterfilosoof voor een lunch in Londen. We hadden een lijst met zaken die we wilden bespreken, maar waren het er over eens geworden dat deze urgente kwestie eerst op tafel moest.

„Hoe gaat het met je pornofilm, Alain, en speel je zelf ook mee?”

De filosoof hielp ons meteen uit de natte droom. Er komt geen pornofilm. En dat heeft hij ook nooit beweerd. Wel had hij een publiciteitsbureau ingeschakeld om aandacht te vragen voor zes zelfhulpboekjes die The School for Life onlangs heeft uitgebracht, waaronder Alain de Bottons How to think more about sex. Daarin vraagt De Botton zich af of menswaardige of intellectuele porno mogelijk is.

Het was De Botton niet ontgaan dat hij als potentiële pornobaron de kranten had gehaald, en wat hem in alle consternatie het meest had verbaasd was dat geen enkele journalist hem had gebeld om te controleren of het waar was dat hij een pornofilm gaat maken. Hij had wel één telefoontje gekregen van een pornoster die graag haar imago wilde opkrikken.

Bij thuiskomst probeerde ik te reconstrueren waar het mis was gegaan. Trouw verwijst als bron naar het Britse weekblad New Statesman. Daarin doet een journalist melding van een persbericht dat hij ontving van The School of Life. Het persbericht stelt dat het mogelijk is om na te denken over nieuwe pornografie die menselijke waardigheid en seks combineert. „Hell!”, brult de journalist die hierover graag wat meer zou willen schrijven, maar niet weet wat. Vreemd. Hij had het boek toch kunnen lezen?

Maar de beer was al los. Hadley Freeman, columnist van Britse krant The Guardian, brandde de filosoof meteen af: „Alain, als je tijdens het overdenken van porno aan je kin zit te plukken, zit je bij het verkeerde lichaamsdeel.” Er volgden meer columnisten. „Alain de Botton wil betere porno” werd in Trouw: „Alain de Botton wil betere porno gaan maken” – een subtiel, maar cruciaal verschil.

Waarom heeft geen enkele journalist De Botton gebeld? Ik doe een poging: het is zonde een goed verhaal te verpesten met de feiten. En: fantasie is het belangrijkste geslachtsorgaan, zei Midas Dekkers ooit treffend. Want wie het boekje van De Botton leest, ontdekt dat de nauwelijks uitgewerkte gedachten over intellectuele porno het niet halen bij het pikante nieuws dat De Botton porno gaat maken.

Helemaal erg leek De Botton alle aandacht ook weer niet te vinden. Het is hem als sterfilosoof gelukt om flink wat aandacht voor zijn boek te genereren. Al had hij, zo liet hij per mail weten, liever een boeiend debat gehad over het onderwerp zelf: intellect en porno.

Die pornofilm zal nu trouwens wel nog jarenlang aan hem kleven, want iedere journalist die zich via internet wil inlezen, zal stuiten op die krantenkoppen en zal, net als ik, diezelfde vraag aan hem stellen: „Die pornofilm, meneer de Botton, hoe staat het daar eigenlijk mee?”

En zo gaat hij misschien de geschiedenis in als de filosoof die nooit een pornofilm maakte.

    • Stine Jensen