Aandeelhouderssarcasme bij zakenbank Nomura

Kun je een betere manier verzinnen om een zakenbank op haar nummer te zetten dan door de aandacht te vestigen op de tekortkomingen van de toiletten? Dat is wat een anonieme belegger in Nomura heeft gedaan in een van de 18 voorstellen die hij op de agenda heeft weten te krijgen voor de jaarlijkse aandeelhoudersvergadering bij de Japanse bank later deze maand. Het installeren van Japanse toiletten, waarop de werknemers moeten hurken „om hun onderlichaam sterker te maken”, is slechts een van de merkwaardige voorstellen tussen de meer gebruikelijke agendapunten. Maar de ideeën van de belegger hebben meer om het lijf dan je op het eerste gezicht geneigd bent te denken.

Het is onderhoudend genoeg om alle vreemde suggesties de revue te laten passeren. Het gelijkstellen van de fysieke voordelen van een betere stoelgang met het voorkomen van een faillissement en het bevorderen van een verviervoudiging van de beurskoers is tegelijkertijd subliem en uitermate belachelijk. En wie moet er niet glimlachen om de aansporing dat de bank moet ophouden de aandeelhouders „drie maal te laten juichen” op de jaarvergadering, omdat „de zaal te klein is en er veel beleggers zijn met een sterke okselgeur”? Je kunt het ook niet echt oneens zijn met het voorstel bestuursleden de titel ‘directeur’ te ontnemen als ze niet echt leiding geven. En het rekensommetje waaruit blijkt dat het verkorten van de naam van de bank „duizend arbeidsdagen per jaar” uitspaart is van het soort waarop iedere Wall Street-bankier trots zou zijn.

Maar een paar van de serieuzere ideeën zijn feitelijk helemaal nog niet zo gek. Het is verstandig een koppeling aan te brengen tussen de prestaties en de beloningen, en om te voorkomen dat de belangen van de aandeelhouders worden verwaterd door te eisen dat kapitaal wordt binnengehaald via claimemissies en niet via de uitgifte van extra aandelen op de open markt.

Toch is het meest verbazingwekkende aspect van dit staaltje aandeelhoudersactivisme niet zozeer de aard van de voorstellen. Het is de eerste keer in zes jaar tijd dat een aandeelhouder van Nomura er überhaupt in is geslaagd een voorstel ter stemming in te brengen – ondanks de magere winstcijfers, een beurskoers die sinds 2007 met 90 procent is gekelderd en de controversiële overname van de activiteiten van Lehman Brothers in Europa en Azië.

Of je er nu om moet lachen of niet, de anonieme grappenmaker bij Nomura verdient een felicitatie dat hij zo ver heeft weten te komen. Maar hef je armen in je enthousiasme niet te hoog in de lucht – voor het geval dat...

vertaling Menno Grootveld

    • Antony Currie