Aai gerust, maar wacht tot u de hele baby krijgt

Een sms om 08:23 ’s ochtends. ‘Hoera, vannacht is onze dochter Fenne geboren! Machteld en Fenne maken het goed. Nu eerst slapen.’

Gelukkiger momenten dan een gezonde geboorte bestaan niet in een doorsnee mensenleven. Iedereen wil er deel van uitmaken, en liefst zo snel mogelijk. Bellen. Op bezoek. Feliciteren, zoenen en knuffelen.

Dat willen de jonge ouders natuurlijk ook. Maar daarnaast zijn ze oververmoeid van het waken en murw van het zogen en zorgen. En zij heeft ook nog zeven hechtingen.

Daar heeft u rekening mee te houden als u op kraamvisite gaat en dat weet u ook. Dus u belt van tevoren, zoals aangegeven op het geboortekaartje. En u blijft niet te lang. Weet u dan genoeg? Nee. In jonge gezinnen zijn Groteske Vormen van Kraamvisite een rijke bron van anekdotes. Wilt u daar geen onderwerp van worden, lees dit dan even.

1Bel écht van tevoren.Er zijn mensen die het niet doen. Omdat ze toch langs het huis van de kraamvrouw komen op weg naar hun werk. Of omdat ze maar tien minuten blijven. Wij stonden ’s avonds, dochter net geboren, afgepeigerd tanden te poetsen toen overburen Johan en Hannie aanbelden. Als subtiel signaal namen we de tandenborstels mee naar de voordeur. Ze wilden toch koffie. Moeders waarderen het trouwens erg als u, op afspraak, op werkdagen op bezoek komt. U bent dan de afleiding in een dag vol Biotex en Hema.

2Houd uw sores even voor u. In de eerste twee weken na de geboorte is een goede vuistregel: kraambezoek is ziekenbezoek. Alle jonge moeders zijn moe en onder de indruk – voor één op de vijf vrouwen is een bevalling zelfs traumatisch. Ze willen best praten, maar dan vooral over baby en bevalling. En de kans bestaat dat ze na een uur letterlijk koppijn krijgen en naar de slaapkamer verdwijnen. Dat is meestal niet persoonlijk bedoeld. Maar heeft u net een half uur over uw gebroken huwelijk of de Tour de France zitten uitweiden, dan is dat misschien wel de oorzaak.

3Wees niet te lichamelijk. Jonge moeders kunnen met elkaar de meest plastische onderwerpen aansnijden. Denk aan aambeien, vacuümverlossingen, ‘stuwing’ in borsten en gebrek aan seks. Maar: zij praten hierover alleen onderling (‘Had-jij-dat-ook? Nou-pfff!’). Bent u een vriend van de man en toevallig gynaecoloog, dan informeert u niet naar ‘het onderkantje’ van de vrouw. (Dit is echt gebeurd.) U riskeert slaag.

4Geef de baby gepaste aandacht. De aanblik van een zuigeling maakt mensen dertig jaar jonger. Je ziet het vooral bij mensen die ooit zelf een jonge papa of mama waren: de oude liefde en weemoed bloeien meteen weer op. U wilt het kindje dus omarmen en optillen. Maar de ouders willen dat soms niet. Terwijl u knuffelt, voelen zij zich als boze, sissende zwanen, bang dat u het hoofdje niet goed vasthoudt. Dus aai gerust het buikje, pak een handje en bewonder de voetjes, maar wacht tot de ouders u de hele baby aanbieden. Overigens: vindt u de nieuwe piano van het stel boeiender dan de zuigeling, veins dan toch interesse.

5Geef grote broer of zus ook aandacht.Sinds de baby geboren is, staan ze op de tweede plek. Het is aardig ook een (klein) cadeautje voor hen mee te nemen. Veel peuters zijn trouwens niet erg geïnteresseerd in zo’n baby die niets kan. Ze willen best beleefd antwoorden als u vraagt ‘Heb je een broertje gekregen? En hoe heet-ie?’ Maar ze vinden het leuker als u even hun duplo komt bewonderen.

6Eet de beschuit met muisjes op.Zo’n beschuitje met gesuikerd anijszaad en margarine gold ooit vast een traktatie, maar culinair gezien is het dat niet meer. Er zijn dus mensen die eerlijk zeggen dat ze liever een stroopwafel hebben. Dat is niet de bedoeling, het gaat om de traditie. Eet smakelijk en maak u niet druk om de kruimels.

De rubriek ‘Spoedcursus’ biedt hulp bij alledaagse bezigheden en problemen.