Opinie

    • Wilfried de Jong

Stijl

Een mannenhand stak uit een zwarte smokingmouw. Vijf vingers waren groot genoeg voor het bedekken van twee vrouwenborsten.

Ik keek naar een foto uit de bijlage Genieten van de Duitsers die deze krant zaterdag meezond. Op pagina 10 omhelsde de geklede Duitse voetballer Sami Khedira zijn blote vrouw, het glamourmodel Lena Gercke.

Op de pagina’s stonden nog meer Duitse internationals afgebeeld. Stoere, vrolijke, intelligente mannen. Alleen verdediger Philipp Lahm kwam over als een beduusde jongeman. Hij ging nooit uit in München en probeerde over de dood van zijn twee konijntjes Brownie en Milky Way te komen.

De Duitse houten klazen van vroeger zijn uit beeld geraakt. Ik herinner me het aardappelhoofd van spits Horst Hrubesch. Bijnaam: Das Ungeheuer. Hij leek zijn huid te scheren met afgedankte mesjes, zijn kapper had nog nooit van modelknippen gehoord.

Niets was mooi aan Hrubesch, zelfs zijn winnende doelpunt in de EK-finale van 1980 niet. Maar het archetype Hrubesch is niet meer. Duitsland speelt het komende EK met een selectie vol sierlijke voetballers. Özil, Gomez, Schweinsteiger en Badstuber zijn de stijliconen van hun land. De Duitsers spelen zoals ze eruit zien.

De fotopagina’s van de Mannschaft hebben er ingehakt. Heeft Oranje nu genoeg flair om tegenwicht te bieden aan het van zelfvertrouwen blakende Duitsland?

Afgelopen zaterdag werd de loden last van de reeks matige interlands enigszins van de Hollandse rug geschud. De Noord-Ieren liepen allemaal nog met een plattegrond van nachtelijk Amsterdam in hun hoofd. Nederland kon naar hartelust oefenen op het inslijten van spelpatronen.

Het Nederlands elftal speelde redelijk goed. Bondscoach Bert van Marwijk bleef streng. Geen bevrijdende glimlach, geen polonaise. De strakke lijnen van het beoogde spel in zijn voorhoofd gekrast.

Van wie komt de flair?

Niet van Stekelenburg, niet van Vlaar, Heitinga, De Jong en Van der Wiel. Zij doen hun werk. Ballen geven aan collega’s met frisse ideeën, dat is kortweg hun functie. Een degelijke wedstrijd spelen is het hoogst haalbare. Het zijn de sympathieke konijnenbezitters.

Verdediger Jetro Willems durft steeds meer. Voor hem is het veld nog een onmetelijke vlakte waarover gehold mag worden. Dan kun je niet steeds achterom blijven kijken. Hij is nog jong, een tikje bleu.

In het veld heeft Arjen Robben lef. Buiten het veld streep ik hem weg tegenover Thomas Müller van Duitsland. Onder de foto van Müller stond dat hij zijn onderbroeken bij H&M koopt. Hij is voormalig misdienaar. Duidelijk. Glamour is niet ‘het ding’ van Müller en Robben.

Mark van Bommel recht van de selectie het meest zijn rug. Hij is aanvoerder. De manier waarop hij het opnam voor Robben na de fluitconcerten in het stadion van Bayern München getuigde van moed. Van Bommel is een man van zakelijkheid, niet van stijl.

Blijven over Sneijder, Van Persie en Afellay. Zijn zij de uitslovers van Oranje? Kleuren zij het Nederlands elftal voor, tijdens en na de wedstrijd?

Ik meet hun lef af aan de actie van Khedira. Wie van het Nederlandse drietal durft met hun ontblote vrouw op de foto? Wie geeft de moderne Duitsers over twee weken met verve de genadeslag?

Ik doe een gok.

Sneijder.

    • Wilfried de Jong