Sarkozy laat zich even niet zien in Parijs

Of het voor de eerste etage is? De jongeman die op een snikhete lentemiddag archiefkastjes uit een bestelwagen tilt in de Rue de Miromesnil in het 8ste arrondissement van Parijs, is niet zo heel zeker of hij dat wel mag vertellen aan die nieuwsgierige passant. Hij heeft de nieuwe huurder nog niet gezien. Het is ook niet zomaar iemand die straks zijn intrek neemt in het gebouw, waar ook de Amerikaanse Kamer van Koophandel huist. Een naamplaatje is er nog niet, en het is ook onwaarschijnlijk dat het er zal komen voor Nicolas Sarkozy, ancien président.

Sarkozy zelf is nog niet langs geweest. Hij verblijft sinds zijn vertrek uit het Elysée halverwege mei met echtgenote Carla Bruni en hun dochter Giulia in Marrakech, op uitnodiging van koning Mohammed VI. En komende zomer verpoost het gezin op het domein van de familie Bruni op Cap Nègre in het zuiden van Frankrijk. De voormalige president wordt op zijn vroegst in september terug in Parijs verwacht, voor la rentrée, de hervatting van alle werk na de zomerslaap.

Zoals alle voormalige Franse presidenten hoeft Sarkozy niet zelf op te draaien voor de huurkosten van zijn toekomstige kantoor. De Franse staat neemt de maandelijkse huurlasten op zich: vijftienduizend euro voor de over elf kamers verdeelde 323 vierkante meter kantoorruimte, in een verder niet zo erg opvallend pand in de bekende Haussmann-stijl. Het staat op achthonderd meter van zijn vorige werkplek, het Elysée, en amper 180 meter van het kantoor van CSC, de vennootschap van zakenadvocaten waar Sarkozy nog altijd voor 34 procent eigenaar van is.

De keuze voor een kantoor vlakbij zijn voormalige collega’s uit de advocatuur versterkt het gerucht dat Sarkozy ook zelf weer gaat pleiten. Oratorisch talent had hij altijd al en zijn bekendheid als voormalig president kan helpen om (rijke) klanten te lokken.

Maar advocaten in Parijs zien Sarkozy hoogstens nog een rol achter de schermen spelen. Zowel als minister als president botste hij meermaals met de magistratuur die hij wenste te hervormen, en daardoor zien voormalige confraters hem niet zo snel het woord nemen in een rechtszaal. Bovendien wil de van nature onstuimige Sarkozy het de komende jaren even rustiger aandoen, en genieten van het gezinsleven.

Er zijn nog meer redenen waarom wordt gezinspeeld op een bescheiden rol. Nu zijn immuniteit als staatshoofd is opgeheven, zien tegenstanders Sarkozy al voor de rechter staan als verdachte in plaats van als advocaat. Er lopen enkele onderzoeken naar Sarkozy en zijn entourage, onder andere wegens illegale financiering van zijn campagne in 2007. Lange tijd leek het in Frankrijk ondenkbaar dat een ex-president veroordeeld zou worden, maar met de veroordeling van Chirac afgelopen jaar kwam daar verandering in.

Er circuleert ook nog een politieke theorie: Sarkozy hoopt justitie de komende jaren te ontlopen en over vijf jaar als redder van Frans rechts zijn plaats in het Elysée te heroveren. Voorlopig strijden drie politici om het leiderschap van de rechtse UMP: secretaris-generaal Jean-François Copé, ex-premier François Fillon, en ex-minister van Buitenlandse Zaken Alain Juppé. Als vooral die eerste twee elkaar de tent uitvechten, zou Sarkozy kunnen opduiken als de man die de verschillende stromingen binnen republikeins rechts weer met elkaar kan verzoenen. Enkele getrouwen van Sarkozy hebben afgelopen week alvast een vriendenclub voor de ex-president opgericht, wat gezien kan worden als de voortzetting van een sarkoziaanse vleugel binnen het UMP.

Tot het zover is geniet Sarkozy van de privileges die de Franse staat tot de dood schenkt aan voormalige presidenten: niet alleen de huurlast van een kantoor, maar ook een onbelast pensioen van zesduizend euro per maand, een vergoeding van twaalfduizend euro per maand als lid van de Grondwettelijke Raad, een auto met chauffeur, twee lijfwachten, een kabinetschef en twee adjuncten, een archivaris en drie secretaresses.

    • Dirk Vandenberghe