Proffoebeller

Donderdag zond de NOS een documentaire uit over Wesley Sneijder. Documentairemaker Rimko Haanstra volgde twintig jaar geleden lange tijd enkele jongetjes uit de E-jeugd van Ajax, onder wie de kleine Wesley. En nu bekeken ze samen met Wesley die beelden.

Het is een wonderschone documentaire. Kleine Wes, met een moddervet Utrechts accent dat zelfs Tineke Schouten niet kan produceren. Met twee pretogen en een bal aan een touwtje die hij de hele dag voor zich uit schopt. Je ziet hem op de training, dollend met zijn teamgenootjes, en met zijn ouders op de bank. Op de vraag wat hij wilde worden, antwoordde hij op zijn Utrechts: ‘proffoebeller’.

Je zou kunnen zeggen dat je toen al kon zien dat hij een groot voetballer zou worden. Maar dat is helemaal niet zo. Wesley ziet er op die beelden uit als het meest normale jongetje van Nederland. Een getalenteerde voetballer, maar of dat er in de toekomst uit zou komen, was nog maar de vraag. Van zijn team hebben uiteindelijk alleen Johnny Heitinga en hijzelf het eerste elftal van Ajax gehaald. Ondanks dat werkte zijn vader ’s nachts bij de PTT zodat hij overdag met zijn zoons naar het voetbalveld kon. Een enorme opoffering, die misschien wel niks zou opleveren.

Dat het wel iets zou opleveren, wist niemand toen nog. En dat is het mooie aan de beelden. Want daardoor staat Wesley ineens model voor ieder jongetje in Nederland. Zoals mijn broers op zaterdagochtend al veel te vroeg wakker waren en aan de ontbijttafel analyses gaven over de opstelling van die ochtend. Alsof de opstelling er iets toe deed: het was toch een kwestie van ‘met zijn allen achter de bal aan en God zegene de greep’. En hoe ze na afloop van de wedstrijd het huis weer binnen stormden, hun sporttas in een hoek gooiden en met rode konen vertelden over die ene voorzet.

Wesley is mijn broers, en al die jongens die net als hij elke zaterdag op het voetbalveld stonden, met hun kousen hoog opgetrokken en een bekertje thee in de rust. Al die mannen die het hoogste schavot nooit hebben gehaald, en nu tijdens het EK op de bank zitten te kijken naar Wes en Johnny en Raf die de verwachtingen moeten waarmaken.

Tijdens het EK kunnen we nu allemaal denken: ooit was hij net als wij. Een jongetje met pretogen, dromen en een bal aan een touwtje. En nu is hij het echt. Een echte proffoebbeller.

    • Nynke de Jong