brief uit Roemenie

In de krant Adevarul (De Waarheid) brengt schrijver, dichter en fotograaf Florin Iaru een bitterzoete ode aan Traian Basescu, sinds 2004 president van Roemenië.

„De geschiedschrijving zal Traian Basescu beoordelen als een grote persoonlijkheid zonder grote wapenfeiten. Ik meen het als ik zeg dat hij de belangrijkste politicus is van het begin van deze eeuw, wellicht van dit millennium. Als voormalig kapitein op de koopvaardij belichaamt hij sinds 2004, toen hij tot president van Roemenië werd gekozen, het beeld van de echte leider: levendig, intuïtief, snel, besluitvaardig, onverschrokken, visionair. In briljante toespraken wist hij telkens weer sterk voor de dag te komen en zo bijvoorbeeld een slag met een vijandig parlement te winnen [in 2007 werd hij door het parlement geschorst, maar hij trad weer aan na een referendum waarin hij ruim 75 procent van de stemmen kreeg].

„Hij is wel vergeleken met een ridder zonder vrees of blaam, strijdend tegen de draak van graaicultuur, corruptie, luiheid en feodaal balkanisme. Mensen die gefascineerd zijn door macht, raakten volkomen verblind door de persoon van de president die slag op slag won, zelfs onder onmogelijke omstandigheden.

Hij bleek steeds een taaie tegenstander en een geducht strateeg. Velen menen dat de geheime diensten keihard werken aan de scenario’s voor zijn offensieven, maar ik krijg veeleer de indruk dat meneer de president ’s morgens een beslissing neemt, waarna al zijn medewerkers de rest van de dag moeten ploeteren om de passende woorden te vinden en er de consequenties aan te verbinden.

„Het probleem is dat Zijne Hoogheid deze stijl heeft opgelegd aan het hele land en Roemenië heeft veranderd in een slagveld met uitsluitend bondgenoten en vijanden. Momenteel voert zowel rechts als links haat tegen alles wat politiek is de boventoon onder onze landgenoten; haat die wordt gevoed door wantrouwen jegens corruptie en vriendjespolitiek. Tot welke klasse je behoort, hoe rijk je bent, wat je beroep is of je hobby, je leeftijd, je overtuiging, zelfs je idealen – het zijn allemaal factoren die bijdragen aan een spanning zoals we sinds 1990 niet meer hebben meegemaakt.

Ons land druipt van haat en minachting. De bezitters haten de bezitlozen. Wie vertrekt, minacht degenen die blijven. Particuliere werknemers gaan tekeer tegen ambtenaren. De jongeren vervloeken de ouderen. En als er politieke standpunten ter tafel komen, breekt de hel los. [..]

„Als de wet een ontsnappingsmogelijkheid bood, zouden we getuige zijn van liquidaties. Door wurging, door de kogel, door vertrapping, door foltering. Elke leugen of verwensing is gerechtvaardigd, zelfs een vroom voorgedragen gebed kan dienen om een tegenstander, nee, de vijand, ter plekke dood te doen neervallen.

Ik vrees dat dit – helaas! – het enige is wat de president tot stand heeft gebracht. Wie niet voor ons is, is tegen ons. En verdient het ten onder te gaan. En niet zomaar: liefst kronkelend van pijn. Het land verkeert in een door en door abnormale toestand. [..]

Het hele artikel is te lezen in het tijdschrift 360mag.nl.

    • Florin Iaru