Wijntaks

Het Lenteakkoord maakt wijn duurder. Er is ook goed nieuws, zegt Harold Hamersma

Voor de Nederlandse wijnimporteurs was het een week van gemengde gevoelens. In eerste instantie waren er slechts beteuterde gezichten. Uit uitgelekte onderdelen van het Lenteakkoord zou blijken dat de tarieven van alle wijnaccijnscategorieën met vijftien procent worden verhoogd. En al moet het eerst nog in de Tweede Kamer besproken worden, het heeft er alle schijn van dat per 1 januari 2013 de wijn in Nederland duurder wordt. Hamsteren lijkt dus het devies voor de rest van het jaar.

Maar wacht vooral nog even met het neerklappen van de achterbank en extra ruimte maken in kelder, garage of kruipruimte. Want voordat u het weet, komt u met de verkeerde soort wijn thuis. In de definitieve versie van de overeenkomst staat namelijk dat de opbrengst uit de wijnaccijns in totaal met voornoemd percentage moet stijgen. Nadere bestudering laat zien dat niet alle wijncategorieën zwaarder worden belast. En daardoor wordt het voor de vaderlandse wijninvoerders toch een beetje Jantje lacht, Jantje huilt.

Enerzijds is er dus het slechte nieuws, omdat de accijns op de zogeheten ‘stille wijn’, dat zijn de reguliere rood, wit en rosé, met bijna 18,5 procent omhoog gaat. In de praktijk betekent dit dat de accijns op een fles rood, wit of rosé straks een dubbeltje meer bedraagt, ongeacht de prijs van een fles. Een van de grootste Nederlandse importeurs die ik hierover sprak, meende in deze prijsverhoging toch ook een lichtpuntje te zien. Omdat tegelijkertijd ook de btw van 19 naar 21 procent gaat, kunnen we nu eindelijk af van de standaardprijzen van 2,99, 3,99 en 4,99 – de psychologische grens voor een fles in een bepaalde categorie waar supermarkten en slijterijketens krampachtig aan vasthouden. Die importeur had al diverse signalen van zijn producenten gekregen dat zij de Nederlandse markt links laten liggen als de prijs niet iets omhoog kan. Zelfs de prijsstijgingen van onder meer glas, karton en energie van de afgelopen jaren mochten zij niet doorberekenen, omdat zij anders uit het schap zouden verdwijnen.

Supermarktverkopers vertelden mij eerder al eens dat du moment zo’n ‘magische’ prijsgrens overschreden wordt, de verkoop niet zelden met tientallen procenten daalt, vooral bij wijnen van 4,99 euro.

Maar nu lijkt de overheid, zij het onbedoeld, de wijnproducenten een handje te helpen een eerlijke prijs voor hun wijn te krijgen.

En dan nu het goede nieuws voor de consument. Omdat de overheid administratieve vereenvoudigingen wenst door te voeren, verdwijnt het tariefonderscheid tussen stille wijnen (rood, wit en rosé), ‘tussenproducten’ (wijnen met een laag alcoholpercentage dan wel versterkte wijnen als port en sherry) en mousserende wijnen. Vanwege dat laatste trekken de importeurs binnenkort graag een flesje van hun eigen belletjes open. Want door het verdwijnen van de ‘bubbeltaks’ (de overheid meende tot op heden dat over zo’n luxeproduct ook luxebelasting betaald moest worden) gaat de belasting op mousserende wijnen met ruim 65 procent omlaag. De verwachting is dan ook dat deze categorie een enorme impuls krijgt. Voor liefhebbers van bijvoorbeeld champagne, cava, sekt, cap classique en crémant breken dus mooie tijden aan. Volgens de eerder genoemde importeur zou alleen budget-prosecco wel eens minder kunnen gaan profiteren. „Deze is vooral zo populair omdat hij het goedkoopst is. Nu komen er betere, vriendelijk geprijsde alternatieven beschikbaar.”

Hoe dan ook, ik zou de eventuele prijsverlaging van de Marsigny Crémant de Bourgogne Blanc de Noirs Brut niet afwachten. Vanwege zijn fijne mousse, frisse vrolijkheid, pit en flinterende frisheid schrijf ik al jaren in mijn boeken dat het prijskaartje van 9,99 euro dat C1000 voor deze kwaliteit hanteert eigenlijk bijna te geef is. C1000 zal al die tijd toch geen belasting hebben ontdoken? Je hoort tegenwoordig zulke rare geluiden over supermarktketens.