Moniek speelde cowboytje

Fotograaf Ad Nuis en auteur Arthur van den Boogaard maken eens in de twee weken een foto ‘opnieuw’ en belichten de tijd ertussen.

Moniek van der Velden (44), eigenaresse van fietskleding(web)winkel ActualBikeWear toonde op 27 april 1972, haar vierde verjaardag, haar nieuwe fiets aan buurman Kruijsen van de gelijknamige garage aan de Provincialeweg in Schalkwijk, tussen Houten en Culemborg.

„Het was mijn eerste fiets zonder zijwieltjes. Buurman Kruijsen was een aardige man en dus showde ik mijn verjaardagscadeau: inclusief wit stuurmandje en cowboyhoed. Ik was daar vaker, ook in de garage zelf. Praatjes maken met stoere jongens in met olie besmeurde overalls. Op het plaatsje voor de garage heb ik leren fietsen. Verder speelde ik veel achter ons huis, in de tuin met geiten, kippen en ganzen. Ook gingen we naar de weilanden achter het huis, of op de fiets naar de boerderij van de familie Van der Worp waar ik samen met mijn twee jaar oudere zus Judith de dieren hielp verzorgen. Een favoriet spel was indiaantje. De weilanden werden prairies en ook de pony van de buren deed mee. Judith had een indianenclub met een zelfgemaakt handboek. Maar dat was enkel voor haar en haar vriendinnen. Of beter gezegd, de leden van de indianenclub vonden het aangenamer als iemand de vijand was. Zodoende werd ik cowboy. Best lastig voor iemand met diepe sympathie voor indianen. Maar ja, deze plicht van de jongste overkwam mij vaker: bij monopolie kreeg ik als laatste een kleur. En als cowboy hebben ze mij eens vastgebonden aan een boom. Uiteindelijk nam ik het serieus, en kreeg ik gezelschap van cowboys uit de buurt, vooral jongens. Het ganzenhok werd cowboyhangout, al was het geen vaste groep. Ik had een pistool met een holster en klappertjes, zo’n rood rolletje. Na het schieten rook het heerlijk. En ook had ik dus een cowboyhoed, gekregen op die vierde verjaardag. Jaren later vonden mijn eigen drie zoons deze terug in de verkleedkist op zolder bij mijn ouders, die nog steeds in hetzelfde huis in Schalkwijk wonen. Hun opa, mijn vader, zorgde voor pistolen. En Judith hielp met het maken van pijl en boog. Toch speelden mijn zonen cowboytje en geen indiaantje.”

U kunt zelf ook een foto insturen. Nuis en Van den Boogaard nemen contact op als uw foto ‘opnieuw’ gemaakt wordt. Stuur aan: opnieuweenfoto@gmail.com

    • Arthur van den Boogaard