Fijne onzin uit de zee

Dure cosmeticaproducten verdienen argwaan. Heel dure producten verdienen heel veel argwaan. Zoals het beroemde Crème de La Mer, dat ontwikkeld zou zijn door ruimtevaartfysicus dr. Max Huber voor de brandwonden in zijn gezicht, opgelopen bij een experiment. Deze ‘wondercrème’ heeft opvallend genoeg bijna dezelfde samenstelling als het ouderwetse Nivea.

Maar ook heel dure producten verdienen een eerlijke kans. En soms blijken ze dan echt fijn. Zoals de Reparative Body Lotion van hetzelfde La Mer. Ik testte het op door zon en scheermes mishandelde benen. Resultaat: een zachte, soepele huid zonder uitdrogingsverschijnselen. Het spul plakt niet, sterker nog: je voelt het bijna niet zitten. Pas als je weer gaat douchen merk je dat er iets op je benen zat: alsof je een onzichtbaar laagje afspoelt.

Prima product dus. Maar met „de herstellende kracht van de zee” (uit het persbericht) heeft dat niets te maken. De bodylotion bestaat vooral uit synthetische stoffen, zoals glycerine (dat bijvoorbeeld ook volop in handcrème Atrix zit) en dimethicone (een silicoon dat het hoofdbestanddeel is van de nieuwe antiluismid-delen). Eenvoudige ingrediënten die de hoge prijs (110 euro voor 200 ml) niet rechtvaardigen. Gelukkig staat op de verpakking: „Dagelijks gebruik is misschien niet nodig.”

    • Monique Snoeijen