Holland Festival vernieuwt met Fins worsteldansen

Screenshot van Accordeon Wrestling, een van de dansvoorstellingen op de 65e editie van het Holland Festival. Beeld: Youtube.com

Vanavond begint de 65e editie van het Holland Festival in Amsterdam. Vanaf vandaag tot en met 28 juni is er een maand lang theater, dans en muziek te zien. Bekijk hier welke voorstellingen (o.a. Fins worsteldansen) je zou moeten zien.

Het Holland Festival presenteert ook dit jaar weer een uitdagend programma. Theaterrecensente Herien Wensink vraagt zich af het festival dit jaar vernieuwt:

“Een muziektheatervoorstelling van Wunderbaum over het sexappeal van auto’s, gespeeld op locatie bij een autodealer. Een eigentijdse fabel naar Shakespeare, over vrijheid in de Arabische wereld, en daarnaast bovendien Fins worsteldansen, begeleid door de accordeon. Is het schijn, of vernieuwt, verjongt en verbreedt de theaterprogrammering van het Holland Festival zich?”

DANS

Dansrecensente Francine van der Wiel koos voor NRC Handelsblad de volgende drie dansvoorstellingen uit.

Bill & Mr. B

Het Nationale Ballet eert de twee grootste balletvernieuwers van de vorige eeuw met “fascinerende, virtuoze hogeschooldans”, volgens Van der Wiel:

“De Russisch-Amerikaanse George Balanchine (1904-1983) verloste de dans van zijn verhaaldwang, prinsen en prinsessen; de Amerikaan William Forsythe (1949) zette wetmatigheden van volgorde, combinatie, plaats en richting op losse schroeven. Naar analogie van Stravinsky’s ‘absolute muziek’, wordt Balanchines grillige, ritmische Symphony in Three Movements ook wel gekarakteriseerd als ‘absolute dans’. Forsythes Steptext schuurde volgens de Franse sterballerina Sylvie Guillem ‘dicht tegen het onmogelijke aan.’”

http://youtu.be/Zr62MGJpHCM
23 juni t/m 1 juli, Muziektheater

Accordion Wrestling

Van der Wiel schrijft over Accordeon Wrestling dat accordeonist Kimmo Pohjonen samen met choreograaf Ari Numminen de opmerkelijke traditie van Grieks-Romeins worstelen in Finland vertaalde naar “spectaculair, fysiek muziektheater”:

“Rare jongens, die Finnen. In de vorige eeuw was Grieks-Romeins worstelen een van de meest populaire sporten van het land. Nu is dat niet zo vreemd, wél dat de wedstrijden werden begeleid op accordeon. En niet alleen, aldus accordeonist Pohjonen, om te verhullen dat door het gekneed aan elkanders lichamen nu en dan enig gas vrijkwam. De muzikanten waren minstens zo beroemd als de worstelaars.”


18 en 19 juni, Stadsschouwburg

Enfant

Volgens Van der Wiel wierp Enfant tijdens het Festival d’Avignon vorig jaar veel vragen op. Ze noemt Boris Charmatz’ voorstelling voor negen volwassenen en 26 kinderen een “ongemakkelijke kijkervaring”:

“De Franse choreograaf laat zien hoezeer kinderen onderworpen zijn aan de (egoïstische) verlangens van volwassenen. Ondanks een happy end waarin de kinderen hun eigen republiek uitroepen zijn huiveringwekkende gedachten onontkoombaar na maanden vol nieuwsberichten over gewetenloos kindermisbruik.”

8 en 9 juni, Westergasfabriek

THEATER

Theaterrecensente Herien Wensink koos voor NRC Handelsblad de volgende drie theatervoorstellingen uit: “Hoera, het Holland Festival vernieuwt! Eindelijk erkenning voor jong theater van eigen bodem.”

Detroit Dealers van Wunderbaum

“Acteur Walter Bart vertelt in Detroit Dealers het verhaal van zijn grootvader, autohandelaar Arie Bart. Die ging in de jaren vijftig op zakenreis naar General Motors in Detroit, en ontmoette daar een Amerikaanse soulzangeres, met wie een bijzondere band ontstond. Een muziektheatervoorstelling over de Amerikaanse droom en de auto als sekssymbool.”


15 t/m 21 juni op locatie in Automobielbedrijf Van Vloten

C(H)OEURS van Alain Platel, Les Ballets C de la B.

Wensink noemt C(H)OEURS een “vocaal spektakel over de schoonheid en het gevaar van massamanifestaties”:

“Met tien dansers en een operakoor van 150 man onderzoekt choreograaf Platel de „gevaarlijke schoonheid” van de massa, en brengt zijn publiek in een immer verdachte vervoering. Het Madrileense operapubliek was ontzet; benieuwd hoe de voorstelling hier valt.”


1 t/m 4 juni, Koninklijk Theater Carré

Macbeth bij Toneelgroep Amsterdam

Volgens Wensink is de eerste regie van Johan Simons bij het Nederlands toneel sinds zijn vertrek naar München “op zichzelf al een happening”:

“En Simons regisseert, met het beste spelersensemble van het land, dan ook nog eens de spannendste, griezeligste en meest bloeddorstige Shakespeare: Macbeth (1603). Simons ziet zijn bloeddorst als het gevolg van een oorlogstrauma. Macbeth als Vietnam-veteraan, of recenter: getraumatiseerd teruggekeerd uit Afghanistan of Irak. De titelrol zou weleens de kroon kunnen worden op de carrière van Fedja van Huêt.”

7 t/m 16 juni, Stadsschouwburg Amsterdam

MUZIEK

Muziekrecensent Joep Stapel koos voor NRC Handelsblad de volgende drie concerten uit.

A Russian flirt with Haydn

Het “Venozolaanse fenomeen” Gustavo Dudamel, die komt dirigeren op het Holland Festival, springt volgens Stapel het meest in het oog met zijn gigantische Simón Bolívar Symfonieorkest. Op 28 juni staat hij in het Concertgebouw voor het officieuze slotconcert. “Maar hij is niet de enige begaafde jongeman die in Amsterdam op de bok komt staan”:

“De Spanjaard Pablo Heras-Casado, nog zo’n wereldster in de maak, speelt met het Mahler Chamber Orchestra een verrukkelijk Russisch programma. De rode draad daarin vormt achttiende-eeuws Wenen: Sjostakovitsj, Prokofjev en Schnittke werpen alle drie een nadrukkelijke blik over hun schouder. Het Eerste Celloconcert van Sjostakovitsj wordt uitgevoerd door Alisa Weilerstein, eveneens jong en uitzonderlijk goed.”

7 juni, Muziekgebouw aan ’t IJ

Het theater van John Cage

In het kader van Cages honderdste geboortejaar staat het Muziekgebouw aan ’t IJ in het weekend van 9 en 10 juni volledig in het teken van zijn muziek, schrijft Stapel. En waar kennen we Cage dan van? Waarschijnlijk van die geniale muzikale grap: de vierenhalve minuut stilte van 4’33” (1952).

“Heeft u wel eens stilte gehoord? Cage niet, zijn vele pogingen ten spijt. De grap is dat stilte niet bestaat. Er is altijd geluid om ons heen. Het oeuvre van Cage, een van de invloedrijkste componisten van de vorige eeuw, is een fascinerende uitnodiging tot opmerkzaamheid, tot beter kijken en luisteren. Met onder meer percussie op zeeschelpen en cactussen, toevalsmuziek voor orkest en muziektheatermeesterwerken als Song Books en Europera’s 3 & 4.”


9 en 10 juni, Muziekgebouw aan ’t IJ

De rode kimono

Regisseur Jos van Kan en componist Micha Hamel maakten samen De rode kimono, waarin het beroemde gelijknamige schilderij van Breitner uit 1893 “létterlijk” centraal staat, schrijft Stapel. Bij hoge uitzondering wordt het speciaal voor de voorstelling overgebracht vanuit het Stedelijk:

“Kun je iets dat je goed kent opnieuw leren zien? Kun je het dagelijkse bombardement van beelden achter je laten en je blik een uur lang richten op één ding? Ja, luidt het volmondige antwoord van Van Kan en Hamel. De rode kimono is een volstrekt originele voorstelling, waarin Hamel en Van Kan de kijkervaring met een mix van muziek, film en dans vernieuwen. Hamels nieuwe Requiem is eveneens in het festival te horen.”

18 en 19 juni, Muziekgebouw aan ’t IJ