WinePad

Twee jaar geleden belandde ik via een tip van Jay McInerney -behalve Bright Lights, Big City heeft hij ook een aantal gepassioneerde wijnpublicaties geschreven: Bacchus and Me en A Hedonist in the Cellar –in de hypermoderne wijnbar Monvinic in Barcelona. Nu ben ik in Spanje wel wat gewend als het gaat om vinologisch-architectonische hoogstandjes.

Ik bezocht Ysios vormgegeven door Santiago Calatrava. Monsterde Frank ‘Guggenheim’ Gehry’s Ciudad del Vino. Inspecteerde de inspanningen van Ignacio Quemada voor Bodegas Juan Alcorta. En wijnwinkelde nog wat bij Vins i Licors Grau, een emplacement van 15000 vierkante meter waarvoor de architect zich klaarblijkelijk heeft laten inspireren door Chinees houten constructiespeelgoed.

Alfons Tost, de binnenhuisarchitect van Monvinic, mag zich ook in het rijtje van modernisten scharen. En gelukkig was er na zijn architectonische inspanningen nog budget voor ‘inhoud’. In Monvinic staan vierduizend verschillende wijnen op de kaart, waarvan er vijftig per glas beschikbaar zijn.

Er zijn zes sommeliers actief die ieder verantwoordelijk zijn voor hun eigen wijk binnen de wijnwereld. Wie zelf wil kiezen, doet dat via een iPad, waarop alle wijnen met hun karakteristieken en prijs zijn te vinden.

En ofschoon Monvinic beslist geen verkapt restaurant is, is er ook een voortreffelijke chef actief, Sergi de Maià, de Catalaanse Young Chef of the Year 2009. Nimmer heb ik visgerechten met een betere cuisson gegeten dan bij Monvinic. Maar wel stuk voor stuk bereid in dienst van de wijn, dat spreekt.

Ook in Nederland is de WinePad inmiddels doorgedrongen. In het Amsterdamse Bolenius gaat sommelier Margot Los helemaal los (zie dit filmpje) over hoe de techniek de wijnminnende mens daar bijstaat.

In tegenstelling tot Monvinic dienen wit, rood en rosé zich in Bolenius echter te schikken naar wat chef-kok Luc Kusters op het menu heeft.