Prometheus, science fiction pur sang - alle recensies op een rij

Drieëndertig jaar nadat de eerste film de succesvolle Alien-reeks verscheen, is er een proloog gemaakt. Regisseur Ridley Scott, die onder meer Blade Runner, the Gladiator en Hannibal regisseerde, is de sciene fiction kunst tientallen jaren na zijn doorbraak nog niet verleerd. Prometheus wordt in de kranten ruim met sterren bedeeld.

Drieëndertig jaar nadat de eerste film van de succesvolle Alien-reeks verscheen, is er een proloog gemaakt. Regisseur Ridley Scott, die onder meer Blade Runner, the Gladiator en Hannibal regisseerde, is de sciene fiction kunst tientallen jaren na zijn doorbraak nog niet verleerd. Prometheus wordt in de meeste kranten ruim met sterren bedeeld.

Gehuld in mysterie was de première van de nieuwste film van Scott. De pers kreeg de film pas een dag voor de première te zien. Hij maakte countdown trailers en liet lange tijd in het ongewisse of de film nou een voorloper was van de Alien-films of niet. “Nieuwsgierigheid prikkelen is de basis van alle goede reclame”, zei Scott in NRC Handelsblad.

Waar gaat Promotheus over? Een groep ruimtevaarders gaat in het universum op zoek naar de oorsprong van de mensheid, lang, lang geleden. Maar in plaats daarvan stuiten ze op een gevaar dat de hele mensheid in de toekomst kan uitroeien. Geen van de science fiction elementen ontbreekt: er zijn slijmerige wezens, ruimteschepen, er is een gevaarlijke dreiging die al het leven op aarde kan verdelgen, en er is een lekker wijf (Charlize Theron).

Bekijk hier de trailer van Alien uit 1979:

NRC Handelsblad: ‘Geen tamme exploitatie van vroegere succesformules’

Ook al is Scott teruggekeerd naar zijn succesvolle Alien-films, “de vrees dat het om een tamme exploitatie van vroegere succesformules zou gaan, is volkomen ongegrond”, staat er vandaag in NRC Handelsblad.

Prometheus is een geweldig mooie, originele en spannende prequel op die Alien-films, ook volkomen genietbaar als je niets hebt met die in 1979 begonnen serie. (…) Prometheus ontleent zijn geloofwaardigheid niet aan een of andere wilde theorie, maar aan het spannende, en geweldig vormgegeven verhaal van een groep goedbedoelende astronauten, die terecht komen op een planeet die ze niet begrijpen, en waar maar een enkeling ontsnapt aan de wisse ondergang.”

De Volkskrant: ‘Niet enkel rechttoe rechtaan ruimtehumor’

Vier van vijf sterren krijgt Promotheus, de film die volgens De Volkskrant “vol rechtstreekse verwijzingen zit naar het origineel, maar tegelijkertijd ook nadrukkelijk meer wil zijn: een filosofisch en actiedrama, niet enkel rechttoe rechtaan ruimtehumor”.

“Scott excelleert in het eerste deel van Promotheus, waarin de personages elkaar aftasten en de camera het zeldzaam authentiek aandoende interieur van het ruimteschip verkent. (…) In het tweede, meer actiegerichte deel lijkt Promotheus in tijdnood te raken. Dan vervlakt de dialoog iets en leunt Scott - toch de man van het grote gebaar - soms opzichtig op aanzwellende muziek. Maar het visuele spektakel is zo overweldigend dat het nauwelijks stoort.”

Algemeen Dagblad: ‘Hij keert eindelijk terug naar zijn roots’

Ook het AD geeft “de meest besproken film van de zomer” vier van de vijf sterren, waarin regisseur Scott “na jaren vol films in andere genres” eindelijk terugkeert “naar zijn roots”.

Prometheus wil serieuze levensvragen oproepen over religie en onze oorsprong, maar Scott weet toch vooral raad met de slijmerige, lichamelijke strijd tussen mens en buitenaardse wezen. De climax in deze race van dik twee uur is een bizarre bevalling van een buitenaards wezen. Scott neemt flink de tijd voor deze geboorte vol bloed en slijm, die zo gruwelijk en effectief in beeld is gebracht dat veel bezoekers gegarandeerd zullen kokhalzen.”

De Telegraaf: ‘Niet dat pareltje waar op was gehoopt’

De Telegraaf is minder positief en geeft drie sterren aan de film waarin “existentiele thematiek resulteert in een aanvankelijk oogstrelend avontuur”. Maar: “gaandeweg blijkt Promotheus niet dat pareltje waar op was gehoopt.”

“Verhaaltechnisch voegt het ruimtespektakel niets nieuws toe aan het sf-genre. (…) Daarbij kan Scott het niet laten opzichtig te strooien met overbodige knipogen naar Alien.(…) Een ietwat teleurstellende climax die uiteindelijk geen antwoord geeft op de eerder gestelde existentiële vragen en zo de deur naar Prometheus II wagenwijd openzet.”

Trouw: ‘Niet zo griezelig als Alien

Ook Trouw is niet onverdeeld positief over Prometheus, waarvan de titel - die verwijst naar de Griekse mythische figuur die het vuur stal van de goden en zo de mens van technologie voorzag - er al van getuigt dat “dat ook in deze prequel de onderzoekers op zoek zijn naar de bron”.

“De vijandige visachtige tentakels blijken weer zeer creatief in het vinden van lichaamsopeningen die beter gesloten bleven, maar zo onder de huid griezelig als ‘Alien’ wordt ‘Prometheus’ niet. De schrik is eraf en de 3D-techniek vraagt sowieso meer om je vergapen. Scott pakt visueel krachtig uit met een virtuele dans van lichtgevende planetenstelsels en attractieve nieuwe snufjes zoals pops, balletjes die een onderaards gangenstelsel in kaart brengen.”