Het Holland Festival is... ...vernieuwend...

Een muziektheatervoorstelling van Wunderbaum over het sexappeal van auto’s, gespeeld op locatie bij een autodealer. Een eigentijdse fabel naar Shakespeare, over vrijheid in de Arabische wereld, en daarnaast bovendien Fins worsteldansen, begeleid door de accordeon. Is het schijn, of vernieuwt, verjongt en verbreedt de theaterprogrammering van het Holland Festival zich?

Natuurlijk, er is op het festival altijd internationaal gerenommeerd toptheater te zien geweest. Maar recentelijk leek een jarenlange reputatie al voldoende voor de selectie, los van de kwaliteit van het geselecteerde werk. Soms leek een voorstelling enkel en alleen op de naam van de maker gekozen. Romeo Castellucci, Robert Wilson, Elizabeth LeCompte; ze konden als vanzelf op de selectie rekenen. Héél af en toe vroeg je je af of de programmeur de voorstelling überhaupt wel had gezien. Zo was LeComptes New Yorkse Wooster Group in de jaren tachtig nog wel vernieuwend, maar bleek ze vorig jaar op het festival nogal te zijn blijven hangen in het experiment van die tijd – intussen hopeloos achterhaald dus.

Problematisch bij de ambitie van het festival om internationaal toonaangevend theater te tonen, is dat jonge Nederlandse makers daarbij over het hoofd werden gezien. Terwijl die qua theatervernieuwing vaak wereldwijd voorlopen. Toonaangevende voorstellingen uit het buitenland maken naar Nederlandse standaard dan algauw een belegen indruk. Neem Deborah Warners School for Schandal: een revolutie binnen het tuttige Britse theater wellicht, hier niet meer dan een sympathiek, doch conventioneel geheel. Dat lijkt dit jaar ietwat anders. Internationaal erkende namen als Guy Cassiers en Robert Wilson ontbreken ook deze editie niet in de programmering. Maar met de terechte selectie van de voorstelling Detroit Dealers van de Nederlandse groep Wunderbaum wordt het evenwicht in elk geval enigszins hersteld.

Soms gaat het samen: internationale allure en Nederlandse vernieuwing. De beste toneelregisseur van Europa is van Hollandse komaf. Johan Simons is eenmalig terug uit München en regisseert Macbeth bij Toneelgroep Amsterdam. Een ideale, veelbelovende combinatie. Ik verheug me.