Manic Pixie Dream Girl

‘Iedereen zegt dat het heel makkelijk is’ en ‘ik kan hem mee naar kampvuren nemen waar ik vervolgens de blits kan maken met ‘Het is een nacht’ en ‘ukuleleles is een van mijn favoriete woorden’ – dat waren mijn overwegingen om ukulele te leren spelen. Twee jaar geleden kocht ik er een, ging op ukuleleles

‘Iedereen zegt dat het heel makkelijk is’ en ‘ik kan hem mee naar kampvuren nemen waar ik vervolgens de blits kan maken met ‘Het is een nacht’ en ‘ukuleleles is een van mijn favoriete woorden’ – dat waren mijn overwegingen om ukulele te leren spelen. Twee jaar geleden kocht ik er een, ging op ukuleleles en inmiddels noem ik het instrument seminonchalant ‘m’n uke’ en probeer ik nog steeds barré-akkoorden onder de knie te krijgen.

Het bewonderen van dauwdruppels levert gewoon niet zoveel op, in het echte leven

Nu zijn er op YouTube honderden tutorialfilmpjes te vinden voor ukuleleliedjes, en terwijl ik daar doorheen aan het zoeken was, viel het me op dat er heel veel filmpjes zijn van meisjes/jonge vrouwen die een (cover)liedje zingen – met een ukulele. Het waren er zelfs zoveel, dat er een website is die er een lijst van heeft gemaakt: The Top Ten Cutest Ukulele Girls. Een ander meisje zingt er een parodie over, ‘Cute girl with a ukulele’: ‘I’m a packet of quircky fun. Simply adorkable. I love to bake dinosaur shaped pie. I’ll tell you that I’m a nerd, though we both know it’s a lie.

Ik moet eerlijk zijn: ik voelde me een beetje aangesproken door mijn diepe ontzag voor bètahersenen, en ik zou behoorlijk gelukkig worden van een Triceratopstaart. Maar volgens het lied waren de ukulelespeelsters een uiting van een MPDG: Manic Pixie Dream Girl – een type meisje aan wie ik me eigenlijk een beetje erger.

Een MPDG is een archetype uit films als Garden State en Elizabethtown: het charmante, onhandige meisje dat met haar vrije, kinderlijke gedrag de sombere hoofdpersoon mee op avontuur moet nemen, en hem zo leert dat de wereld eigenlijk een hartstikke fijne plek is. Een MPDG eet een hele dag alleen maar Nutella-pannekoeken, heeft zo’n grote ring waar je zeepbellen mee maakt, breekt ’s nachts dronken in bij een dierentuin om de zebra’s te horen ademen, danst in de regen in het schijnsel van de koplampen – enfin, ze is de hoofdrolspeelster van haar eigen magische leven. En dus: behoorlijk irritant.

Want waar het ergens aanlokkelijk is om zo losgezongen te zijn van de realiteit, denk ik steeds vaker bij het zien van zo’n MDMG: maar wanneer betaalt zij haar rekeningen? Koopt ze batterijen voor de rookmelder? Gaat ze naar haar werk? De archetypische MPDG kan eigenlijk niets. Het bewonderen van dauwdruppels levert gewoon niet zoveel op, in het echte leven. Je zou je haar niet als directeur kunnen voorstellen, of als moeder. Je zou haar niet eens vertrouwen met het ophalen van een pakketje bij de apotheek. Het is een droombeeld: een fantasie die niets te maken heeft met hoe vrouwen zijn.

Toch: een beetje Manic Pixie Dream Girl in een echt mens is prima. Zoals mannen ook een beetje ‘grappenmakende nerd’ kunnen zijn, of ‘tragische held’. De meeste vrouwen die graag een eenhoorntrui dragen, betalen wel gewoon hun rekeningen. Meisjesachtigheid hoeft niet gelijk te staan aan zwak. Je kunt best een Triceratopstaart bakken – als het maar niet het enige is wat je die hele week doet.

Mijn ukulele is geen poging tot vrouwonvriendelijke, ongevaarlijke schattigheid – het is een poging tot ‘Het is een nacht’. Maar meer jonge mannen op de uke moedig ik uiteraard aan.