Je moet niet liegen, maar acteren kan geen kwaad

Naam: Tom (26)

Opleiding: Bedrijfskunde

Oude baan: Consultant

Nieuwe baan: Docent bij een grote onderwijsinstelling

Oude salaris: 2.800 euro bruto exclusief lease-auto en bonussen

Nieuwe salaris: 3.400 euro bruto zonder lease-auto en bonussen, met een dertiende maand.

Voor

Waarom ging je in onderhandeling?

„Ik solliciteerde op deze baan omdat ik er altijd al van droomde om leraar te worden. Ik was de enig overgebleven kandidaat, dus we hoefden het alleen nog over de arbeidsvoorwaarden te hebben.”

Heb je je goed voorbereid op de salarisonderhandeling?

„Ja. Om mij heen zie ik vrienden die zich er nauwelijks op voorbereiden. Zij zijn vaak veel te wanhopig en zo blij met een baan dat ze genoegen nemen met het bedrag dat ze wordt aangeboden. Ze hebben dan het idee dat ze later nog weleens een beter salaris kunnen vragen, maar zo werkt het natuurlijk niet.”

Hoe moet het dan wel?

„Je hebt maar een kwartiertje de kans om een goed salaris voor jezelf te regelen, daarna is dat veel moeilijker. Dat geldt zeker in de publieke sector, omdat je salaris maar met een beperkt percentage per jaar mag worden verhoogd.”

Hoe pak jij het aan?

„Ik ben ervan overtuigd dat je helemaal niet hoeft te bluffen als je gewoon goed inzicht hebt in je eigen financiële situatie. Ik ben van nature een commerciële jongen en weet altijd precies hoe ik ervoor sta. Dat is belangrijk voordat je aan een onderhandeling begint.”

Hoe stond je er in dit geval voor?

„Bij mijn vorige werkgever had ik een leaseauto van de zaak en ontving ik variabele bonussen. Omdat die ‘secundaire arbeidsvoorwaarden’ niet aanwezig zijn in het onderwijs, heb ik ze omgerekend in vergoedingen en opgeteld bij mijn jaarsalaris. Dat bedrag deelde ik vervolgens door twaalf om tot mijn salariseis te komen: 3.400 euro bruto per maand.”

Nam je je voor voet bij stuk te houden?

„Ik wilde de baan heel graag en zou het ook doen voor een minder hoog salaris. Maar ik was niet van plan dat ‘joehoegevoel’ te laten merken, omdat ik er zoveel mogelijk uit wilde halen. Want je moet dan misschien niet liegen, een beetje acteren kan geen kwaad.”

Na

En, hoe ging de onderhandeling?

„De HR-manager met wie ik het gesprek had, vroeg hoeveel ik in mijn vorige baan verdiende. Ik noemde het bedrag dat ik had berekend, inclusief de bonussen en de lease-auto. Daar ging hij 400 euro onder zitten.”

Ging je daarmee akkoord?

„Nee. Ik antwoordde dat het salaris dat hij noemde voor mij een te grote achteruitgang zou betekenen. Temeer omdat het salaris van een docent veel minder groeimogelijkheden kent dan het salaris van een consultant in de commerciële wereld.”

Was je zenuwachtig?

„Ja, ik vond het spannend omdat ik mijn salariseis wel wat brutaal vond van mezelf. Het was op het randje, maar tegelijkertijd wist ik ook dat zo’n HR-manager nooit het maximale aanbiedt. Het is een spel waarin je samen de grenzen opzoekt. Dus hield ik mijn pokerface en speelde ik overtuiging.”

Werkte dat?

„Ja, hij zei dat hij begreep uit wat voor wereld ik kwam en ging akkoord met mijn wens. Ik zag aan zijn gezicht dat ik goed had onderhandeld, meer dan dit had er volgens mij niet ingezeten.”