Trainen op Hawaïaanse vulkaan, zegevieren in de Giro

Ryder Hesjedal won als eerste Canadees ooit de Ronde van Italië. Ook de Belg Thomas De Gendt verraste met een derde plaats. Renners met een grote gedrevenheid kunnen scoren in drieweekse rondes.

Eenzaam ploetert wielrenner Ryder Hesjedal omhoog door het maanlandschap van de vulkaan Haleakala op het eiland Maui, Hawaii. Eind december 2008, de Canadees doet op zijn vaste trainingsberg een aanval op het klimrecord dat zijn ploegleider Jonathan Vaughters er zette in 1993. Veelzeggend filmpje op vimeo.com. Knetterende hardrockmuziek op de achtergrond: Because I want it.” Stroken tot 18 procent stijging, daar bereikt Hesjedal de top van de loodzware klim, in de ijle lucht op 3.057 meter boven de zeespiegel. Record? Net niet. „Dan probeer ik het nog een keer”, zegt de Garmin-renner nonchalant. Een week later liegt de klok niet: ruim 56 kilometer in 2 uur 32 minuten en 51 seconden, 2.38 minuut onder het record van Vaughters. Omdat hij het wilde. Koste wat het kost.

Zondag won Hesjedal (31) als eerste Canadees in de geschiedenis een grote wielerronde, de 95ste Giro d’Italia. In de slottijdrit van 28,2 kilometer in Milaan boog de kopman van Garmin-Barracuda een achterstand van 31 seconden op rozetruidrager Joaquim Rodriguez om in een voorsprong van 16 tellen. „Ongelofelijk”, stamelde hij emotioneel op het erepodium, met Canadese vlag en ijshockeystick in de hand. In 1988 eindigde zijn landgenoot Steve Bauer als vierde in de Tour de France, Hesjedal zelf was in de Tour van 2010 al zesde. En nu ‘zomaar ineens’ de eindzege in de Giro.

Zoals ook nummer drie, de Belg Thomas De Gendt, nog nauwelijks kon geloven wat hij in het laatste weekeinde van de Giro voor bijzonders had gepresteerd. Met een sensationele solo naar de top van de 2.757 meter hoge Stelvio won de pas 25-jarige renner van de Nederlandse ploeg Vacansoleil-DCM zaterdag de laatste bergrit. In de afsluitende tijdrit klom hij ten koste van de Italiaan Michele Scarponi achter Hesjedal en Rodriguez naar een plek op het podium van een grote ronde, als eerste Belg sinds Johan Bruyneel in 1995 derde werd in de Vuelta. „Surrealistisch”, omschreef De Gendt voor de Belgische televisie zijn gevoel.

Ongelofelijk en surrealistisch? Weinigen hadden Hesjedal of De Gendt vooraf getipt voor het podium, in tegenstelling tot de ervaren Spanjaard Rodriguez. Hesjedal behaalde pas zijn vierde zege in acht jaar als profrenner. De Gendt, prof sinds 2009, won al meer wedstrijden. In zijn enige grote ronde tot nu toe, de Tour van vorig jaar, eindigde hij ondanks een ijzersterk slot pas als 63ste.

Maar wie hadden dan moeten schitteren in deze Giro? De Italiaanse favorieten ontbraken voor het eerst sinds 1995 op het erepodium. Scarponi – na de diskwalificatie van Alberto Contador in de boeken als winnaar van 2011 – eindigde zonder veel indruk te maken als vierde. Nog één plaats voor Ivan Basso, die zijn ploeg hard liet werken maar zelf in het slotweekeinde tekort kwam. Internationale toppers als Cadel Evans en Andy Schleck trainen voor de Tour, de geschorste Contador mag pas in de Vuelta weer meedoen, en Frank Schleck viel halverwege de Giro uit met een schouderblessure en ruzie met zijn ploegleider Johan Bruyneel.

Vorig jaar bleek al dat renners met een minder grote naam dankzij een grote gedrevenheid soms hoog kunnen scoren in grote rondes. Zo toonde de Fransman Thomas Voeckler zich plotseling klassementsrenner in de Tour: vierde. De vrijwel onbekende Brit Chris Froome, geboren in Kenia, werd zelfs tweede in de Vuelta.

Aan gedrevenheid ontbreekt het ook Girowinnaar Hesjedal al jaren niet. Als mountainbiker en lid van de Rabo-opleidingsploeg richtte hij zijn ambitie compromisloos op de Spelen van Athene 2004. Door een lekke band was de vice-wereldkampioen van het jaar ervoor echter al snel kansloos. Hesjedal koos voor de weg bij de ploeg van Lance Armstrong, die hem zondag op twitter complimenteerde met de Girozege: „Schitterend als de beste wint.”

In zijn eerste Giro (2005) bikkelde hij na een zware val twee weken door om ploeggenoot Paolo Savoldelli aan de eindzege te helpen. Vanuit zijn tweede huis in Hawaii zwoegde de in Victoria geboren Hesjedal jarenlang ettelijke malen de Haleakala op. Hij voelde zich na twee opbouwseizoenen zonder blessures in staat om in 2010 voor het Tourklassement te rijden. Naast zijn zesde plaats viel op hoe sterk hij nog was in de laatste bergrit: vierde op de Tourmalet. Een enorme doorzetter. Zie de getallen bij zijn Haleawaka-record; 22,3 kilometer per uur, gemiddelde hartslag 168, ruim 2,5 uur een gemiddeld vermogen van 350 watt.

Ploegleider Vaughters – die eerder Bradley Wiggins, Christian Vandevelde en Tom Danielson in de top van het Tourklassement bracht – gaf Hesjedal dit seizoen net dat beetje extra vertrouwen door hem al vroeg tot Giro-kopman te benoemen. „Ik win dankzij het team”, zei Hesjedal, die vanaf de eerste dag vooraan meestreed. Hij bedankte ook de fans in Canada, waar het wielrennen snel wint aan populariteit. Maar zijn verrassende zege dankte hij toch vooral aan die eenzame uren op de Haleakala. „Because I want it.”