The Boss zorgt voor fenomenale afsluiting Pinkpop

In een tweeënhalf uur durend concert sloot Bruce Springsteen gisteravond Pinkpop af met zijn E Street Band. Op fenomenale wijze. Zoals we dat van hem gewend zijn. Een beeld- en videoverslag.

In een tweeënhalf uur durend concert sloot Bruce Springsteen gisteravond de 43ste editie van Pinkpop af met zijn E Street Band. Op fenomenale wijze. Zoals we dat van hem gewend zijn.

Als een dominee vol energie en zendingsdrang bracht The Boss de festivalweide in Landgraaf in vervoering. Hij bracht een eerbetoon aan de vorig jaar overleden saxofonist Clarence Clemons, deed een poging tot crowdsurfen, werd door de beveiliging teruggedirigeerd naar het podium, pikte een jochie uit het publiek om samen te zingen, liet Mumford & Sons opdraven en bracht vele klassiekers ten gehore. Kortom: hij maakte er een memorabele avond van.

‘Een sacrale muzikale uitvaart’

3voor12 gaf ‘Bruce Springstien’ een tien voor zijn optreden in Landgraaf. Het muziekplatform noemde zijn afsluitende set “een sacrale muzikale uitvaart”. Minnen en plussen afwegende kwam poprecensent Atze de Vrieze tot de volgende conclusie:

“Wat een onwaarschijnlijk gevoel voor timing in dynamiek heeft deze man. Het is niet alleen de keuze van de liedjes, niet alleen het verhaal dat hij te vertellen heeft. Het is ook het feilloos aanvoelen wanneer je het tempo omhoog of omlaag moet brengen. Aan het slot laat de band klassieker op klassieker klappen, als een onstuitbare nucleaire kettingreactie. ‘Born In The USA’ (niet vaak op de setlist), ‘Born To Run’, ‘Hungry Heart’, ‘Dancing In The Dark’. [...] Een beestachtig goede afsluiter.”

‘The Boss redt Pinkpop’

Volgens NRC-poprecensent Jan Vollaard was de geïnspireerde show van Springsteen de redding van Pinkpop:

“De glimlach was niet van de lippen van The Boss te branden terwijl hij de serieuze onderwerpen van zijn laatste album Wrecking Ball aansneed. Het lied over de economische crisis Death to my home town werd met accordeon, banjo en fluit een verheffende folksong, waarna hij de soulballade My city in ruins aangreep voor een roerende ode aan hen die er niet meer zijn. ‘I can hear them in your voices’, eerde hij het publiek dat fanatiek meezong. Een voltallige blazerssectie verving de vorig jaar overleden saxofonist Clarence Clemons, die er drie jaar geleden nog wel bij was.

Jake Clemons, neef van Clarence, kreeg ovaties bij zijn saxsolo’s en Springsteen liet overtuigend zien dat niets of niemand zijn muziek aan banden kan leggen. Hij klonk beter dan ooit. Organisator Jan Smeets mocht de handen dichtknijpen dat het lot van een tam en onevenwichtig Pinkpop in twee uur werd gekeerd.”

Enkele hoogtepunten

Thunder Road:
http://youtu.be/ViVz_6YH_Ik

Shackled And Drawn:
http://youtu.be/XiAWgdVtF_o

I’m On Fire:

Death To My Hometown:
http://youtu.be/hB6ocjGCrzI

Spirit In The Night:
http://youtu.be/Dsg0mu6tQeU

Dancing In The Dark: