Column

Robben en het p-woord

Tot de nationale kwesties behoorde een week lang de vraag hoe het met de psyche van Arjen Robben was gesteld.

Twee cruciale penalty’s gemist, uitgefloten door eigen publiek, zijn club Bayern München die landskampioen noch bekerwinnaar werd en de finale van de Champions League in eigen stadion na strafschoppen verloor.

Hoe diep kan de dip zijn waarin je als 28-jarige geboren Bedumer kunt zinken? Had hij al de bijnaam ‘De Man van Glas’ wegens zijn vele en hardnekkige fysieke problemen, spookt het nu ook nog eens tussen de oren.

Kan in de nabijheid van Robben het p-woord wel worden gebezigd? Schiet de kramp in zijn benen zodra hij de witte stip in het strafschopgebied ontwaart?

Nederland kan troost putten uit het gegeven dat de selectie van Duitsland, de grootste favoriet bij het komende EK, acht spelers van Bayern telt, die er dus ook allemaal doorheen zitten. En wat te denken van de tweede favoriet, Spanje? Dat reist straks af met twaalf spelers van FC Barcelona of Real Madrid, clubs die onverwachts al in de halve finale van de Champions League werden uitgeschakeld. De divans van Spaanse psychiaters moeten slijtageplekken vertonen van de vele voetballers die daarop lagen.

Nederland had voor zulke psychische gevalletjes altijd de haptonoom Ted Troost („zonder aanraking sterft de mens”) achter de hand. Tijdens het EK van 1988 hield hij spreek- en raakuur voor zes spelers, onder wie Marco van Basten en Ruud Gullit. Het resultaat is bekend. Doelman Hans van Breukelen zei indertijd: „Ted heeft me geleerd dat ik waardering voor mezelf behoor op te brengen.” Dat is dan gelukt. Hein Vergeer, als schaatser ook in therapie: „Ik lag dan op de tafel en Ted, met zijn 90 kilo, danste bovenop me.” Klinkt niet als de ideale behandeling voor een man van glas.

Zelf zei Robben zaterdag: „Ik kijk weer vooruit.” Dus toch een nuchtere Groninger. Mooi. Dan is hier nog een tip voor bij het p-woord: raak de bal harder en schiet hem zuiver in de hoek.