Reactie op ‘Waarom mensen lijden aan modeziekten’

Reactie op het artikel ‘Waarom mensen lijden aan modeziekten’ (dinsdag 22 mei):

Jan Brouwer: Als lijder aan één van de modeziekten die psychiater Hans van der Ploeg beschrijft voel ik me toch even in de hoek gezet door Waarom mensen lijden aan modeziekten in Mens & Beschouwingen van 22 mei 2012. Het antwoord op de vraag, die de kop van het artikel vormt, werd mij niet duidelijk. Ben ik als psychiatrisch cliënt nu een aansteller? Zijn de diagnosticerende psychiaters sufferds? Of is onze van hypes en emoties overspoelde babbelmaatschappij als geheel niet normaal? Uiteraard zou dat laatste antwoord mij het liefst zijn, iedereen wijkt af, behalve ik. Maar ik heb er begrip voor dat dat niet kan, de werkdruk in de psychiatrie wordt dan echt te hoog.
Het hele artikel lijkt een uiting van persoonlijk chagrijn waarbij iedereen een schop voor de schenen krijgt, de volwassen man die niet mee kan komen, de moeilijke kinderen, de lusteloze bejaarden, de mode-diagnose stellende psychiaters, zelfs de hele maatschappij in het algemeen.
Als kritisch lezer kom ik tot het volgende antwoord: De kenmerken van ziekten, gedrags- en persoonlijkheidsstoornissen zijn vaak al eeuwen bekend. De lijders daaraan hebben behoefte aan deskundige hulpverleners, die echter af en toe wel eens een diagnose missen. Van tijd tot tijd komt men door nieuwe wetenschappelijke inzichten tot herformulering van ziekte-kenmerken die tot nieuwe diagnoses leiden. Maar dat is geen mode, dat heet vooruitgang. Kennelijk is het makkelijker iets te schrijven, dan om iets te zeggen. Ga gewoon aan het werk, Hans, we hebben je nodig!