Eruptie van wispelturig en avontuurlijk atleet

Robert Lathouwers piekt vooral in een olympisch jaar. Drie jaar niets laten zien en dan bij de FBK Games de limiet op de 800 meter lopen. Hij is een wonderlijke atleet.

Bestond de atleet Robert Lathouwers nog wel? Hij heeft zich de laatste vier jaar sporadisch op een atletiekbaan laten zien, om over zijn prestaties maar te zwijgen. Simplistisch samengevat: die waren knudde met een rietje. Tot hij er zondag, bij de FBK Games in Hengelo, een tijd van 1.44,61 op de 800 meter uitperste. Lathouwers knipperde met zijn ogen toen hij de cijferreeks zag opflikkeren. Een halve seconde onder de limiet voor de Olympische Spelen. Hoe is het mogelijk. Hij mag naar Londen. De loper is de verbazing nog steeds niet voorbij.

In de euforie na zijn race voelde Lathouwers (28) even geen vermoeidheid. Hij toonde stoer de arm met zijn tattoo van de olympische ringen met daaronder ‘Beijing 2008’. Daar komt straks ‘Londen 2012’ bij, schreeuwde hij tegen de gretig knippende fotografen. Nadat de adrenaline was gezakt, voelde Lathouwers pas de pijn van inspanningen. De middellangeafstandsloper was zo diep gegaan dat hij amper samengestelde zinnen wist te produceren.

Maar wat Lathouwers er aan woorden uitkneep was samengebalde vreugde. „Man, wat is dit bizar. Ik heb sinds 2008 geen serieuze wedstrijd meer gelopen. En dan een persoonlijk record. Een overwinning op mezelf? Een overwinning op alles. Eindelijk heb ik een jaar volle bak kunnen trainen. En je ziet het resultaat. Hier in Hengelo moest het gebeuren, omdat ik bij geen grote wedstrijd meer binnenkom. Man, ik had vooraf koppijn van de spanning. Wat een opluchting dat het gelukt is.”

Het grillige verloop van zijn carrière is exemplarisch voor de persoon Lathouwers. Een wispelturig en avontuurlijk mens past nu eenmaal niet in formats. Hij begon op de 400 meter, had doorlopend problemen met zijn hamstrings en liet zich door bondscoach Honoré Hoedt verleiden tot een overstap naar de 800 meter. Want Hoedt herkende een „fantastisch talent.” Nadat de mentale obstakels over de afstand waren weggenomen, begreep Lathouwers dat hij een 800-meterloper met internationale potentie is. Het ontbrak hem alleen aan ervaring en duurvermogen.

Desondanks plaatste Lathouwer zich in 2008 voor de Olympische Spelen in Peking. Op z’n Lathouwers: met weinig vertrouwen in Hengelo aan de start verschijnen en vervolgens in een sterk veld winnend de limiet te lopen. Om drie maanden later in Peking op eenduizendste van een seconde te worden uitgeschakeld voor de halve finales. Daaraan terugdenkend krijgt Lathouwers nog pijn in zijn buik. Dat zal hem in Londen geen tweede keer overkomen.

Na ‘Peking’ gloorde een mooie toekomst. Tot Lathouwers tijdens een Golden-Leaguewedstrijd in Berlijn werd aangeraakt, zich verstapte en door zijn enkel klapte. De enkelbanden lagen in puin en een carrière ogenschijnlijk in duigen. Lathouwers verscheen in 2010 nog wel bij de EK in Barcelona aan de start, maar ook daar was hij betrokken bij een incident. Hij werd na een onbezonnen actie om binnendoor te glippen door de Ier David McCarthy tegengehouden en uit de baan geduwd, waarna diskwalificatie zijn zoveelste lot was.

En zo modderde hij drie jaar aan. Tot Lathouwers begin 2011 besloot zijn enkel operatief te laten stabiliseren. Want hij bleef maar last houden. Sindsdien doet het lichaam weer wat zijn geest wil. En sindsdien verteert hij ook de zware trainingen. Trainer Hoedt: „Een overgang van de 400 naar de 800 meter kost enige jaren. Hij kon de duurtrainingen eerst niet aan. Pas nu is Robert zover dat hij na een tempotraining 2.000 meter ‘duur’ kan volhouden; daarvoor was dat maximaal 1.000 meter.”

Nu de limiet is geslecht kan Lathouwers eindelijk plannen. Met een persoonlijk record van 1.44,61 kom je makkelijker bij grote wedstrijden binnen en hoopt hij zich eindelijk met de grote jongens van de 800 meter te kunnen meten. De Spelen halen is één, goede resultaten boeken twee. Dat bleek zondag in Hengelo, waar Lathouwers achter twee Polen en twee Kenianen ‘slechts’ vijfde werd in een race, die in 1.43,83 werd gewonnen door de Europees indoorkampioen Adam Kszczot uit Polen.

Als Lathouwers zijn olympische frustratie van vier jaar geleden wil verdrijven, moet het nog sneller dan in Hengelo. Daar zijn Hoedt en hij ook zeer op gespitst. De trainer blikt zelfs al vooruit naar de Spelen: „We gaan er niet alle energie in stoppen om er weer voortijdig uit te vliegen. We gaan vechten als een leeuw voor minimaal de halve finale.”

Alsof de 800 meter niet de meest competitieve afstand van het olympisch atletiekprogramma is, durft Hoedt al voorzichtig van meer te dromen. „Als Robert er in de halve finale bij zit, is hij een pitbull. Ik zie het al voor me. Voor de finale is er een dag rust, genoeg om hem helemaal op te poetsen. En dan? You never know.”