In Mexico zou niemand Rasmussen controleren

Renner Michael Rasmussen wil nog steeds bewijzen dat de Raboploeg bij zijn ontslag in 2007 ook fout zat. Bij het hof in Arnhem kwam het bijna tot een dopingbekentenis.

Aan het einde van de zitting stelt president Knottnerus van het gerechtshof in Arnhem plotseling een onverwachte vraag aan Michael Rasmussen. „Waarom heeft u toen eigenlijk verklaard dat u in Mexico zat?”

Het antwoord van de Deense wielrenner is veelzeggend. „De kans dat iemand helemaal naar Mexico zou komen om mij te controleren was zeer klein.”

Dichter bij een bekentenis is oud-Rabobankrenner Rasmussen nooit geweest. Tijdens het hoger beroep van zijn rechtszaak tegen de wielerploeg liet hij vrijdag voor het eerst iets doorschemeren over wat hem heeft bewogen om in aanloop naar de Tour de France van 2007 systematisch te liegen over zijn verblijfplaats.

Dát Rasmussen heeft gelogen, staat niet ter discussie. Maar over zijn motieven is de renner tot nu toe vaag geweest. Een definitief antwoord kwam er vrijdag ook niet. Maar hij ging wel verder dan hij ooit is gegaan: in de voorbereidingsperiode op de Tour wilde hij anti-dopinginstanties ontwijken. „Deze organisaties reizen niet helemaal naar de andere kant van de wereld.”

Rasmussen eiste vrijdag in hoger beroep 5,8 miljoen euro schadevergoeding van de Raboploeg. Volgens hem is hij door zijn voormalige werkgever onterecht uit de Tour van 2007 gehaald en ontslagen, nadat was uitgelekt dat hij valse informatie over zijn verblijfplaats (whereabouts) had doorgegeven. Volgens de renner was de ploeg daarvan op de hoogte. De ploegleiding bestrijdt dat en zegt dat pas tijdens de Tour duidelijk is geworden dat Rasmussen loog.

Rasmussen bevindt zich in een lastig parket. De renner wil bewijzen dat de Raboploeg deel uitmaakte van het complot om wielerinstanties om de tuin te leiden. Maar tegelijkertijd kan of wil hij niet onthullen wat het doel was van deze fraude – terwijl daarover nauwelijks twijfel kan bestaan.

Vele journalisten hebben Rasmussen gevraagd of hij doping heeft gebruikt in de Tour van 2007. Steevast antwoordde hij dat hij nimmer was betrapt. Een bekentenis zou niet alleen gezichtsverlies betekenen, maar ook directe financiële gevolgen hebben: Rasmussen is coureur en ploegleider bij een klein Deens team. Praten over doping is nog steeds een doodzonde in het wielrennen – zelfs voor de vele renners die positief zijn bevonden.

Rasmussens advocaat André Brantjes opereerde behoedzaam. Zo stelde de advocaat dat zijn cliënt „niet op eigen houtje opereerde” en dat „zijn gedrag paste bij een ploeg waarbinnen alleen resultaten telden”. Concreter werd het niet.

Rasmussen stond vijf jaar geleden op het punt om voor de Raboploeg een tumultueuze Tour te winnen. De renner was tijdens de grootste wielerwedstrijd ter wereld al in opspraak geraakt toen bekend werd dat hij was gewaarschuwd voor het missen van dopingcontroles. Maar het tumult zou nog groter worden.

Vlak nadat Rasmussen op 25 juli 2007 zijn voorsprong in de laatste bergrit van de Tour had vergroot, werd duidelijk dat de Italiaanse tv-commentator Davide Cassani Michael Rasmussen op 13 juni in Italië had gezien. Rasmussen had een dag eerder op een persconferentie nog gesteld dat hij de hele maand juni in Mexico was, in een poging de waarschuwingen van de internationale wielerunie te verklaren.

Toen ploegdirecteur Theo de Rooij de uitspraken van Cassani hoorde, haalde hij zijn geletruidrager uit de Tour. Een dag later werd Rasmussen door de wielerploeg ontslagen.

Rasmussen spande in het najaar van 2007 een rechtszaak aan om een schadevergoeding te eisen. De rechtbank in Utrecht gaf Rasmussen in juli 2008 gelijk. De ploegleiding „wist, althans had kunnen weten” van het bedrog van Rasmussen, oordeelde de rechter. Het ontslag op staande voet van Rasmussen was volgens de rechtbank onterecht en de renner kreeg een schadevergoeding toegekend van 665.00 euro.

In het hoger beroep van vrijdag eiste Rasmussen 5,8 miljoen euro. De renner stelt dat hij door zijn ontslag ook startgelden van lucratieve criteriums en toekomstige (sponsor)inkomsten als Tourwinnaar is misgelopen. De Raboploeg, die ook in beroep ging tegen het vonnis, bestrijdt dat de ploeg op de hoogte was en vindt dat Rasmussen zijn verplichting om zijn verblijfplaats te melden „in ernstige mate heeft geschonden”.

Uitspraak volgt op 7 augustus.