Bewusteloos

Zaterdagmorgen, bij de kassa van de supermarkt. De caissière zegt, over mijn schouder: „Goh, wat heb ik jóu lang niet gezien.”

Even denk ik dat ze het tegen mij heeft, maar ze blijft over m’n schouder kijken. Ik draai me half om, een vrouw van een jaar of vijftig met een rollater zegt: „Ja, dat komt, ik ben drie maanden bewusteloos geweest.” De cassiere weer: „En nu loop je met zo’n karretje!?”

Een wat oudere man in de rij naast me, een beetje onverzorgd met grijzende baardstoppels op de kin, mompelt: „Dríe maanden bewusteloos, wat mensen al niet doen om de tijd door te komen!”

Kees van de Bovenkamp