Rasmussen eist miljoenen van Rabobankploeg

Michael Rasmussen eist morgen 5,8 miljoen euro van zijn voormalig werkgever, de Rabobank. Ter compensatie voor het missen van de Tourzege in 2007.

Tigne - France - wielrennen - cycling - cyclisme - radsport - Tour de France Michael Rasmussen showt de gele trui met handtekeningen van Rabobankrenners. Deze trui wordt morgen door Theo de Rooy aan de gewonde Kai Reus overhandigt - - foto Marketa Navratilova/Wessel van Keuk/Cor Vos ©2007 Toer Plagne Cor Vos

Vijf jaar geleden is het alweer, dat de Deense Raborenner Michael Rasmussen de dopingcontroleurs misleidde door aan te geven dat hij in Mexico verbleef terwijl hij zich in Italië voorbereidde op de Tour de France. Toen deze leugens bekend werden, haalde de Raboploegleiding de kopman in gewonnen positie uit de Tour van 2007. Sponsor Rabobank ontsloeg hem op staande voet. Ten onrechte, stelt Rasmussen nog altijd. De rechter wees hem op 2 juli 2008 een schadevergoeding toe van 715.000 euro. Maar de Deen wil meer, morgen in hoger beroep in Arnhem.

1 Wat wil Rasmussen?

Liefst 5,8 miljoen euro claimt de 37-jarige renner van zijn voormalig werkgever Rabobank. Rasmussen – vorige week nog voor zijn bescheiden ploeg Christina Watches in actie in de Ronde van Noorwegen – stelt dat zijn gederfde inkomsten groot zijn door het mislopen van de bijna zekere Tourzege: zijn contract bij Rabobank liep nog tot december 2007 door, hij kon niet uitkomen in de lucratieve criteriums na de Tour (hoewel hij wel startte in Pijnacker) en hij liep sponsorinkomsten mis. In totaal meer dan een miljoen euro, schat zijn advocaat André Brantjes. Maar de grootste klapper had zijn cliënt kunnen maken door na de Tourzege een nieuw contract te tekenen voor meerdere jaren. In plaats daarvan werd Rasmussen voor twee jaar geschorst. Ook oefende de UCI in 2010 druk uit op ploegen om de Deense ‘zondaar’ niet in dienst te nemen.

2 Wat had Rasmussen ook al weer fout gedaan?

Via een ingewikkeld net van leugens over zijn verblijfplaatsen – whereabouts – in de aanloop naar de Tour ontkwam de tweevoudig winnaar van het bergklassement aan dopingcontroles. Vanaf de Alpen zette hij de Tour naar zijn hand, gesteund door een sterke Raboploeg. De druk van buitenaf groeide op de Deense geletruidrager, zeker toen zijn nationale bond naar buiten bracht dat hij dopingcontroles had gemist. Met hulp van Rabo-advocaat Harro Knijff bestreden ploegleiding en renner op de laatste rustdag in Pau de whereabouts-commotie. Tot de Italiaanse tv-commentator Davide Cassani een dag later plompverloren vertelde dat hij Rasmussen in juni in Italië had gezien, terwijl de Deen had opgegeven in Mexico te zijn. Theo de Rooij, destijds directeur van de Raboploeg, zette hem daarom na de rit uit de Tour. De Rabobank sprak in een persbericht van ‘ontslag op staande voet’. Onder druk van de sponsor nam De Rooij na de Tour ontslag. Een door de bank geïnstalleerde onderzoekscommissie, geleid door oud-politiecommissaris Peter Vogelzang, stelde in november 2007 dat de ploegleiding op de hoogte had kunnen en moeten zijn van het bedrog van Rasmussen. Naast de vertrokken De Rooij kregen ook ploegleider (en inmiddels technisch directeur) Erik Breukink en ploegarts Geert Leinders stevige kritiek. Rasmussen voelde zich door het rapport juist gesterkt in zijn mening dat de ploegleiding steeds van zijn leugens op de hoogte was. In juli 2008 wees de rechter hem een schadevergoeding van 715.000 euro toe.

3Heeft Rasmussen dus gelijk?

Inhoudelijk heeft de rechter zich al in 2008 uitgesproken. De ploegleiding „wist, althans had kunnen weten” van het bedrog van Rasmussen. Daarom oordeelde hij dat het ontslag op staande voet onterecht was. Maar ontslag op zich was volgens de rechter gerechtvaardigd. Het hoger beroep draait morgen in Arnhem in eerste instantie uitsluitend om de hoogte van de schadevergoeding. Maar om zijn claim kracht bij te zetten, deinst Rasmussen er niet voor terug zijn voormalige ploeg zwart te maken. „Rabobank en ik delen een groot geheim”, dreigde hij afgelopen zomer in de Telegraaf. De Deen – die binnen en buiten de ploeg bekend stond als de grootste solist die ooit voor Rabo uitkwam – dreigt anderen in zijn ‘val’ mee te slepen.

4Wat kunnen de gevolgen zijn van het hoger beroep?

Als Rasmussen wint, is de vraag wie betaalt. De wielerploeg of de bank die hem op staande voet ontsloeg. Als de Deen zijn dreigementen waarmaakt en desnoods anderen in zijn val wil meeslepen, dan kan de rechter besluiten om (voormalige) leiders van bank of wielerploeg te horen. De Rabobank heeft altijd verklaard het sponsorcontract (dat loopt tot en met 2016) te beëindigen als sprake is van structureel dopegebruik. Over doping gaat het hoger beroep van Rasmussen officieel niet. Maar het schone imago van de Raboploeg komt in Arnhem wellicht wel onder zware druk te staan.

Maarten Scholten