Meisjes als bevredigingskussens

Hoer, door Nieuw West. Gezien: 22/5 Theater Frascati, Amsterdam. Tournee t/m 13/9. Inl: nieuwwest.nl ****

Twee mannen komen zo van de straat gelopen, maken hun entree in de theaterzaal die is bezaaid met rommel. Raamprostituees die vanaf barkrukken hun klanten lokken verhogen de trieste sfeer.

Kortweg Hoer heet de nieuwste voorstelling van Nieuw West, geschreven door Rob de Graaf. De beide mannen verkleden zich tot jonge, meisjesachtige ballerina’s. Cas Enklaar en Vincent Rietveld laten prachtig zien hoe jeugd en dromen samenvallen. Maar dan slaat de rauwe realiteit toe en transformeren de balletmeisjes tot raamhoeren, noodgedwongen. De voorstelling neemt een onheilspellende wending. Mannen verkleed als hoeren tonen allesbehalve de zachtrode romantiek van de Wallen. Enklaar draagt een gitzwarte pruik, klemt zijn lippen bitter samen en houdt een berustende alleenspraak over het harde leven. Rietveld als blonde hoer ontbrandt in woede over een samenleving die van het prille meisje een hoer heeft gemaakt.

Als entr’acte treedt Marien Jongewaard op als de oversekste hoerenloper. Meisjes, dat zijn voor hem „bevredigingskussens”. Hij heeft recht op liefdeloze liefde. Rietveld zet daar tederheid tegenover. Zijn woorden klinken als een zeldzame vlaag poëzie in deze hoerenstraat: „Jij. Ik. Liefde. Neem me met je mee.”

Ondertussen klinkt de blues van Nina Simone steeds gebutster uit de luidsprekers. Hoer is een schitterend en hard stuk vol anti-romantiek. Met rode lippenstick schildert Rietveld LOVE op zijn ontblote buik. Met het euroteken erboven. Geld is het enige wat telt in deze onthutsend eenzame wereld van een vrouwenlichaam als koopwaar.