CAO-akkoord zonder AbvaKabo

Leen van den Hamer (71) schreef een brief. Zijn vrouw (68) heeft Alzheimer en woont in verpleeghuis Houtwijk in Den Haag. Zijn brief bevat klachten over dat verpleeghuis, zoals de „constante onderbezetting van het personeel en te veel uitzendkrachten”. Drie andere familieleden ondertekenden ook. „Als familie zien wij bijna dagelijks vreemde gezichten op de afdeling waar onze dierbaren verblijven.”

Niet toevallig zijn het punten waar vakbond Abvakabo FNV al maanden op hamert. De bond zocht tijdens de moeizame cao-onderhandelingen tevergeefs publiciteit voor de brief.

Gisteren sloten werkgevers en drie andere vakbonden, zonder Abvakabo FNV, een cao-akkoord voor de verpleeg- en verzorgingshuizen. Werknemers krijgen 1,2 procent meer salaris en 1 procent meer eindejaarsuitkering. Onderhandelaar Lilian Marijnissen van Abvakabo FNV is „zeer teleurgesteld”. „Dit akkoord lost de problemen in de sector totaal niet op. Dat zijn de hoge werkdruk en doorgeslagen flexibilisering die ten koste gaan van de zorg.”

Maanden voerde Abvakabo FNV de patiënten op als slachtoffers van flexibilisering. In april presenteerde de bond duizend misstanden, verzameld via een meldpunt. „Diensten worden verkort naar 8, 6 of zelfs 4 uur”, zegt Marijnissen. „Dan mag je iemand alleen aankleden. Aandacht geven moet de familie maar doen.” De bond zette in op grotere, vaste teams, meer geld naar de directe zorg, minder naar overhead. Het bracht mensen op de been, maar het schoot aan de onderhandelingstafel niet op.

„Flexibilisering is een punt waarvan onze achterban zegt: niet dichttimmeren”, zegt Michel van Erp van NU ’91, een van de drie bonden die wel meedoen aan het cao-akkoord. „Onze verpleegkundigen en verzorgenden willen zelf ook flexibel kunnen werken.” De inzet van uitzendkrachten is volgens Van Erp een zaak van de instellingen zelf. „Dat hebben veel ondernemingsraden op hun bord. Die steunen wij. We kunnen alles wel terughalen naar de cao-tafel, maar dat werkt niet.”

De onrust in verpleeghuis Houtwijk gaat over het verdwijnen van dertig voedingsassistenten. Volgens het personeel zijn ze wegbezuinigd; de overkoepelende instelling HWW Zorg spreekt van een reorganisatie om het opleidingsniveau te verbeteren. Een medewerker van het verpleeghuis bevestigt de klachten uit de familiebrief. In een van de twee huiskamers is wegens personeelsgebrek geen toezicht. Daar zou al eens iemand geslagen zijn door een medepatiënt.

HWW Zorg erkent dat niet alles goed loopt. In een van de huiskamers is alleen toezicht „waar mogelijk en nodig”. Leen van den Hamer, die dagelijks in het verpleeghuis komt, kan dat niet aanzien. Hij wil dat er tijd is om mensen rustig te helpen met eten, om mensen met verdriet te troosten. „Als er goed gezorgd wordt, ga je met een goed gevoel naar huis.”

Het cao-akkoord negeert volgens Abvakabo FNV veelvoorkomende klachten als deze. De bond gaat het „negeerakkoord” per referendum voorleggen aan alle werknemers in de sector.

Vorige week vormden de bonden nog een front. Gezamenlijk wezen ze het eindbod van de werkgevers af. Begin deze week was dat veranderd. „Onze achterban zei: terug naar die tafel en praten”, zegt Michel van Erp van NU ’91. „Het is een moeilijke tijd. We moeten ook realistisch zijn. ”

Joke Mat