Altijd weer die oorlog

Kriegerin Regie: David Wendt

dvd speelfilm ***

Altijd weer die oorlog. Typisch gevalletje Duits schuldbesef dat in de climax van Kriegerin zo’n simpele verklaring opduikt: in een flashback blijkt de geliefde opa van heldin Marisa een onverbeterlijke antisemiet en nazi. Dus daarom werd het meisje neonazi! En daarom bloeide de skinheadbeweging vanaf de jaren negentig zo op! Zoals de Rote Armee Fraktion in de jaren zeventig deels tot terreur verviel uit schaamte over hun foute of dociele ouders – zie de recensie hierboven – zo krijgen hun skinheadkinderen het gif weer ingedruppeld door opa. Erfzonde, zeg maar.

Tsja. Xenofobie is geen Duits monopolie, in andere voormalige Oostbloklanden, met name Rusland, is extreem rechts veel beangstigender. Kriegerin weet de Duitse skinheadscene wel heel overtuigend neer te zetten. Dynamiek, stemming: dat zijn de sterke punten van deze film, die begint met een strooptocht door een trein met zwabbercamera en buldermuziek: hippietje vernederen, buitenlandertje slaan. De bitse Marisa, het getatoeëerde liefje van bendeleider Sandro, vindt het allemaal zeer opwindend, al is de seks achteraf nogal vreugdeloos.

Zo maken we ook feestjes met Sieg Heil en bierdouche mee, en opstootjes. Maar zo sterk als Kriegerin het milieu schetst, zo matig is de vertelling. Marisa, mooi verbeten gespeeld door tv-actrice Alina Levshin, is het rolmodel van huismusje Svenja, maar terwijl Svenja radicaliseert, krijgt Marisa door een brutale Pakistaanse illegaal haar bedenkingen. Dat loopt nogal mechanisch richting melodramatische ontknoping, met een gratuite verklaring voor neonazisme op de koop toe. Gelukkig is onderweg best wat interessants te zien.