Swag!

De echtgenoot van Jolande Sap kan heel mooi zijn gezicht in zijn handen begraven als hij iets doms hoort. Ik zag het hem gisteren doen tijdens het lijsttrekkersdebat tussen Jolande Sap en Tofik Dibi in de Rode Hoed.

Hij zat naast mij. Toen Dibi op de anti-elitetoer ging – „GroenLinks moet niet te veel een bestuurderspartij willen worden” – liet de echtgenoot heel langzaam zijn gezicht in zijn handen zakken en mompelde: „We zijn juist te wéínig een bestuurderspartij.”

Er was al eerder die avond wat ergernis over Dibi. Ik had mij om zeven uur bij de ingang van de Rode Hoed gemeld en vroeg een pr-dame van GroenLinks of Dibi aanwezig was.

„Hij is te laat”, zei de pr-dame. „Hij had er al moeten zijn, maar hij is te laat.” In haar stem klonk lang opgespaarde ergernis over iemand die niets om afspraken en regels geeft.

Hij kwam pas een half uur later. In zijn kielzog een sprankelende entourage van bloedmooie meisjes op pumps en de rappers van het duo Fouradi (bekend van Flip-flip- flip-muziek).

Iedereen heeft het over BAM!, maar een betere urban term die Dibi typeert is swag. Hij twittert er wel eens over, dat hij zijn swag terug moet vinden. Swag: branie, bravoure. Dibi heeft het in overvloed. Sap heeft het helemaal niet.

Swag had Dibi ook tijdens het debat. Terwijl Sap verkramping uitstraalde, liet Dibi die pretoogjes van ’m door de zaal gaan en sprak galmend over „lef”, „actie”, „dwars”, en dat hij „gevat en snel” wil zijn.

Dibi gooit iets in de strijd wat Sap niet doet: achtergrond. Dan noemt hij een inspirerend voorbeeld van iemand die hem, jochie uit Amsterdam-West, leerde dromen: „Juffrouw Mentink van het Hervormd Lyceum West in Amsterdam-Slotervaart.”

Ik had dezelfde lerares, op dezelfde school, maar kan mij haar niet als toonbeeld van inspiratie herinneren.

Het gaat natuurlijk om het idee: Tofik Dibi, de Marokkaan uit een achterstandswijk die lijsttrekker wil worden. Afgelopen zaterdag in het radioprogramma TROS Kamerbreed zei hij: „Mijn kandidatuur is een genadeklap voor de PVV, een jonge moslim die zich inzet voor de democratie.”

Was Dibi inhoudelijk onderscheidend? Ik kon eerlijk gezegd niet zoveel verschil tussen hem en Sap ontdekken, het leek gepriegel op de vierkante centimeter. Maar zelfs met het noemen van haar niet onaanzienlijke verdiensten – Kunduz-akkoord – kreeg Sap Dibi niet gevloerd. Alleen Saps echtgenoot leek er van overtuigd dat Sap een paar klassen beter is dan Dibi. Dan ging zijn gezicht weer richting zijn handen als Dibi iets geks zei („Jolande moet minister van Emancipatie worden”) en kreunde hij van ergernis.

„Hij maakte een stabiele indruk”, hoorde ik iemand na afloop over Dibi zeggen.

Dat was het resultaat van swag; Dibi had overtuigd in presentatie. Maar ik hoorde ook iemand zeggen: „Op inhoud was hij verschrikkelijk!”

Swag, bam, shine – urban new speak is rijk aan woorden die een flitsende stijl definiëren. Maar een urban woord dat een overrompelende inhoud belooft? Dibi?