Twaalf jaar na de bijlmoord

Teledoc: Anatomie van een moordNed.2, 20.25 - 21.35 uur

De moordenaar komt aan het woord. Niet in beeld, dat ging te ver. Bij zijn stem zien we koffiebonen die langzaam worden vermalen. Omdat hij wist hoe hij de lekkerste koffie kreeg: als hij precies honderd keer door de bonen draaide.

Op een nacht in februari 2000 sloeg Jos zijn vrouw dood. Met elf bijlslagen. Hij ontdeed de romp van armen en benen en verborg het lichaam in een Belgisch bos, waar het een maand later werd gevonden. Hij werd veroordeeld tot twaalf jaar cel en kwam na vijfeneenhalf jaar vrij.

Documentairemaker Joop van Wijk, zwager van het slachtoffer, maakte een reconstructie van de moord op Ancil-Marie Willemsen. Zijn echtgenote bladert door een plakboek, een buurvrouw haalt herinneringen op, de huisarts schendt en passant zijn beroepsgeheim. En Jos vertelt tussendoor zijn verhaal, met huilerige stem.

Duidelijk wordt vooral dat het huwelijk ongelukkig was, en dat het slachtoffer onbehandelde problemen had. Ze had anorexia, was depressief en agressief, dronk te veel. Van de gangbare verering van een slachtoffer is geen sprake, en dat zorgt voor een gewaagde kanteling.

De vorm is minder spannend dan de inhoud. De vele sprekende hoofden worden opgevoerd in extreme close-ups. Opmerkelijk, omdat de gelauwerde cameraman Melle van Essen bekend staat om zijn weidse blik en exotische landschappen. Bij dit intieme onderwerp koos hij voor het andere uiterste.

Mark Duursma