Robben en Trauma 2

Opnieuw verloor Arjen Robben een grote finale. Verweesd verliet hij het veld.

Redacteur Voetbal

München/Lausanne. Het contrast tussen de held Didier Drogba en de schlemiel Arjen Robben is enorm. De 34-jarige spits uit Ivoorkust bezorgde Chelsea zaterdagavond in de beslissende strafschoppenreeks voor de eerste keer de Champions League. Dol van geluk rende de voetballer, die eerder dit jaar nog in de finale van de Afrika Cup een strafschop had gemist, met de beker over het veld van de Allianz Arena. Drogba trad samen met ploeggenoten als Frank Lampard, Petr Cech, Fernando Torres en John Terry toe tot de categorie spelers die de kroon op hun werk wisten te zetten: voor altijd ‘winnaars van de Champions League’.

De 28-jarige Robben zag daarentegen een jeugddroom vervliegen en wist dat hij wederom de kans om een internationale hoofdprijs te pakken eigenhandig had verprutst. Robben verloor na de Champions-Leaguefinale en de WK-finale van 2010 voor de derde keer de eindstrijd en was na afloop ontroostbaar. „Het zal moeten slijten, maar vergeten doe je het nooit meer. Het zou fantastisch zijn als we met Robben wel de Europese titel winnen”, zei collega-international Dirk Kuijt de volgende dag in het trainingskamp van het Nederlands elftal in Lausanne. Kuijt verloor ook een WK-finale en een Champions-Leaguefinale.

De status van een internationale topvoetballer wordt uiteindelijk bepaald door de prijzen die hij aan het einde van zijn carrière gewonnen heeft. In de middag voor de Champions-Leaguefinale speelde een elftal van oud-spelers van Bayern in het Olympia Stadion van München tegen een team van World All Stars. Wie Paul Breitner bij de oudjes van FCB zag spelen ging in gedachten terug naar 1974 toen hij op dezelfde plek in de WK-finale een strafschop benutte tegen Oranje. Sindsdien is hij voor altijd wereldkampioen. Breitner wilde zaterdag opnieuw een strafschop langs een Nederlandse doelman schieten, maar Champions-League-winnaar Edwin van der Sar pakte zijn inzet.

De selectie van het Nederlands elftal bekeek op de Zwitserse televisie de eindstrijd tussen Bayern München en Chelsea. Aanvoerder Mark van Bommel en Wesley Sneijder weten net als de nog afwezige Ibrahim Afellay hoe het voelt om de Champions League te winnen. Kuijt weet uit eigen ervaring met Liverpool in 2007 hoeveel pijn een nederlaag doet. Iedereen wenste Robben vooraf op zijn eigen manier succes. Kuijt: „Ik heb Robben een sms’je gestuurd met de tekst: ‘We weten allebei hoe het voelt om een finale te verliezen, laat me snel weten hoe het voelt om er één te winnen’. Het mocht niet zo zijn. Na afloop heb ik een opbeurende sms gestuurd, maar je kunt net zo goed niets zeggen.’’

Robben liep zaterdagnacht verweesd door de catacomben van de Allianz Arena door de mixed zone naar buiten. Na een kort verplicht nummer voor de camera’s van de NOS kon de nummer tien van Bayern München het niet meer opbrengen de pers te woord te staan. Als een gebroken man snelde hij naar de spelersbus. Het liefste zou hij zich terug hebben getrokken op een onbewoond eiland. Morgen moet hij echter alweer met Oranje in actie komen tegen Bayern München. Dit duel vloeide voort uit het WK van 2010 waarna Robben dusdanig geblesseerd raakte dat zijn club hem maanden moest missen.

Maar als Robben aan dat eindtoernooi denkt, flitst steeds weer dat ene cruciale moment voorbij. De kans die hij oog in oog met de Spaanse doelman Iker Casillas miste staat op zijn netvlies gebrand. En nu is daar een nieuw traumatisch moment bij gekomen. Een gemiste strafschap bij een 1-1 stand in de eerste helft van de verlenging. Talloze keren zal Robben in gedachten zijn inzet door Cech gekeerd zien worden. Van Bommel heeft met hem te doen. „Ik had het Robben ongelooflijk graag gegund de beker te winnen. Zeker ook omdat hij in Duitsland veel kritiek heeft gekregen”, zei de oud-captain van Bayern.

Robben had niets anders willen doen dan zijn voeten laten spreken voor zijn eigen publiek. Maar hij verzuimde op het beslissende moment een stafschop te benutten. Robben had met een doelpunt zijn oud-collega Drogba, die de penalty knullig had veroorzaakt met een tikje tegen de enkel van Franck Ribéry, voor altijd tot schlemiel kunnen degraderen. Een klein half uurtje later waren de rollen omgedraaid. Drogba kende in de strafschoppenreeks geen genade en maakte van zijn clubeigenaar Roman Abramovitsj ook een winnaar.