Column

Onbewoond eiland

Het was de dag na de finale van de Champions League, bondscoach Bert van Marwijk werd geïnterviewd door NOS-verslaggever Bert Maalderink. Ze bevonden zich in Lausanne waar het Nederlands elftal een trainingskamp heeft. Het ging over Arjen Robben, speler van Bayern München. Het gezicht van Van Marwijk was betrokken, grote zorgen kwelden hem.

Ik stelde me even voor dat ik niet wist wat er aan de hand was. Ik was net teruggekomen van een korte vakantie – nog waar ook –, ik had die finale gemist en viel nu pardoes in dit interview. Hoe had ik dit gesprek dan moeten duiden? Er was iets vreselijks gebeurd, daar kon geen twijfel over bestaan. Voor Arjen Robben zou het leven nooit meer worden wat het was. Hij moest leren leven met een groot, onherstelbaar verlies.

„Vandaag heb ik hem nog aan de telefoon gehad’’, somberde Van Marwijk. „Ik kan heel goed begrijpen dat hij er doorheen zit.”

Maalderink: „Hij heeft gezegd dat hij het liefst een week lang naar een onbewoond eiland zou gaan. Mag dat?”

„Nee, maar we houden wel rekening met hem…dinsdagmiddag meldt hij zich in het hotel in München, daarna bespreek ik met hem wanneer hij zich weer meldt.”

„Speelt hij wel het oefenduel tegen Bayern München?”

„Contractueel moet hij meedoen, maar hoe lang…dat bepaal ik, hij begint zeker niet.”

„Hij valt dus in. En daarna?”

„Dan krijgt hij nog een paar dagen rust. Daarna wil ik een tijdje met hem praten en hem recht in de ogen kijken. Vrijdag meldt hij zich vermoedelijk weer bij de groep in Lausanne, maar dat staat nog niet helemaal vast.”

Mijn God, wat was de arme jongen overkomen? Vader of moeder onverwacht gestorven, mogelijk tegelijkertijd? Iets ergs met de kinderen? Miskraam?

De onvoorbereide kijker tastte volledig in het duister. Het woord ‘penalty’ had kunnen helpen, maar juist dat woord viel niet, het was een vloek geworden, een geheimzinnig taboe. Ik vermoed dat geen sportjournalist het meer in de mond zal durven nemen wanneer hij in gesprek raakt met Robben – als dat er nog ooit van zal komen.

Voetbalanalist Jan van Halst zei doodernstig in Studio Sport: „Daar mag wel een psycholoog bij worden gehaald.”

Het woord ‘trauma’ viel herhaaldelijk. We kunnen dan ook niet voorzichtig genoeg zijn. Robben wordt ongetwijfeld nog lang van de buitenwereld afgeschermd. Af en toe zal een zorgvuldig gescreende persvertegenwoordiger op het onbewoonde eiland worden toegelaten. Zijn vragen zijn tevoren met de persvoorlichters van de KNVB doorgenomen. Algemene vragen over verdriet en eenzaamheid zijn toegestaan, mits het taboe niet geschonden wordt. Vanaf nu bestaat de woordcombinatie ‘penalty-Robben’ niet meer. De verslaggever die deze afspraak ontduikt, wordt onmiddellijk in een wrak bootje naar de vaste wal afgevoerd.

Wat voorlopig ook onbespreekbaar is, dat is een normale beoordeling van Robbens sportieve prestaties. Alleen columnisten mogen daar iets van zeggen, tenzij ze sportcolumnist zijn. Ik vond dat Robben, ook afgezien van die gemiste …(doorhaling, red.), tegen Chelsea een waardeloze wedstrijd speelde. Schoten tien meter over het doel, corners in een niemandsland, mislukte vrije trappen, zinloze rushes, zwakke combinaties. Veel ijver, geen vorm.

Met déze Robben sneven we al in de poule van het Europees kampioenschap. Kunnen we met z’n allen naar dat onbewoonde eiland. Nederland zal er rijp voor zijn.