Datavisualisatie: de populariteit van politici in de vorm van een buttplug

Van links naar rechts: Romney, Santorum, Gingrich, Paul, Perry en Bachman. Foto Matthew Epler

Een Amerikaanse professor Telecommunicatie gaf zijn leerlingen deze opdracht: verwerk data op een manier die mensen niet verveelt. Nou, dat is student Metthew Epler wel gelukt. Hij maakte van statistieken over de populariteit van de Republikeinse kandidaten, niets minder dan… seksspeeltjes.

Iedere Republikeinse kandidaat kan zijn populariteit tijdens de voorverkiezingen nu verzilverd (of eigenlijk versilicoond) zien in een buttplug. Behalve Jon Huntsman dan; zijn deelname was zo kort dat het niet meer dan een zielig stompje zou opleveren. De lengte van het speeltje reflecteert namelijk hoe lang een kandidaat in de race was, terwijl de breedte juist overeenkomt met de populariteit.

Zo ging Epler te werk: van de website van Gallup, een Amerikaanse opiniepeiler, haalde hij de statistieken. De grafieken zette hij om rond de X-as, de figuren die daaruit ontstonden printte hij in 3D. In de mallen goot hij het materiaal. Het resultaat: buttplugs in de vorm van de populariteit van de presidentskandidaat. Grand Old Party Buttplugs.

‘Hé, dat is een lijngrafiek!’

Zijn klasgenoten dachten eerst dat-ie gek was, maar uiteindelijk vonden ze het project van Epler toch wel leuk. Hij kwam op het idee toen hij achter de computer zat en er een advertentie in beeld kwam voor buttplugs, zegt hij tegen The Huffington Post:

“Het eerste dat in me opkwam was: ‘He, dat is een lijngrafiek!’ Zo vond ik in de buttplug een manier om data te representeren, in plaats van alleen maar naar een scherm te staren.”

Hij is zelfs een handeltje begonnen in de Grand Old Party speeltjes. Ze kosten vijfenzestig dollar, behalve Perry en Bachman - die zijn toch wel heel klein en daardoor een stuk goedkoper. Volgens Epler representeren de butts de democratie (pdf):

“Grand Old Party laat zien dat als mensen zich verenigen, onze mening reële omvang heeft. Als we een kandidaat goedkeuren, dijt zijn macht uit. Achten we een kandidaat onwaardig, dan wordt hij kleiner. Wij bewaken de poort!”

Een ding is zeker: het is Epler in ieder geval gelukt om politiek meer sexy te maken.