Gesink vindt zijn oude gevoel terug

Robert Gesink won bergop de koninginnenrit in de Ronde van Californië, en behaalde daardoor ook de eindzege in de Amerikaanse rittenkoers. De Raborenner lijkt na zijn beenbreuk terug aan de top.

Een veelwinnaar zal Robert Gesink nooit worden, maar wat hij wint is prachtig. In de koninginnenrit van de Ronde van Californië toonde de Rabo-kopman dit weekeinde op de flanken van Mount Baldy weer zijn uitzonderlijke klimmerskwaliteiten, voor het eerst sinds zijn beenbreuk in september 2011.

In de laatste vijf steile kilometers reed hij alle andere kanshebbers uit het wiel, achterhaalde de koplopers en sprintte op de top naar zijn eerste zege van 2012. Zijn voorsprong was groot genoeg om de gele leiderstrui over te nemen van de Amerikaan David Zabriskie en een dag later de achtdaagse rittenkoers te winnen. „I’m back”, vertelde hij na afloop opgetogen op de persconferentie.

Zie Gesink op de bijna 2.000 meter hoge Mount Baldy stralen op het podium, met zijn half jaar oude dochtertje Anne in de Rabo-kleuren op de arm. Eindelijk had de 1,87 meter lange en 70 kilo lichte klimmer de bevestiging waarnaar hij zocht. Hij kon het nog, winnen bergop. Eindelijk een lichtpunt na een zware fase in zijn loopbaan, die eigenlijk begon na het overlijden van zijn vader bij een fietsongeluk in oktober 2010.

Gesink (25) knokte bewonderenswaardig snel terug, met vorig jaar in februari vroege topvorm en winst in de Ronde van Oman, zijn laatste individuele zege tot nu toe. Maar het klassieke voorjaar viel tegen en de Tour, zijn hoofddoel, ging door een harde val in rit vijf ook al de mist in. Genadeloze kritiek volgde, ook vanuit zijn eigen ploeg. En uitgerekend toen hij in het najaar toch weer zijn beste vorm benaderde, brak hij na een val in de training zijn rechterbovenbeen. Moedeloosheid troef. Toch weer monotoon en in alle anonimiteit keihard werken om terug te keren op topniveau.

In de voorjaarsklassiekers slaagde Gesink er, mede door een griepje in de aanloop, nog niet om al zijn werk te verzilveren. Zie hem op La Redoute steunen en puffen middenin het peloton, veertig kilometer voor de finish van Luik-Bastenaken-Luik. Kansloos tegen de toppers. Twijfels. Dan maar naar Californië voor resultaat, besloot hij samen met trainer Louis Delahaye.

De Amerikaanse ronde, voor het eerst verreden in 2006, kende dit jaar een minder sterk deelnemersveld dan voorheen. Gesink moest het opnemen tegen de beste Amerikanen: David Zabriskie, Tom Danielson, Tejay Van Garderen, Levi Leipheimer en Chris Horner. Van de buitenlandse klassementsrenners deden alleen subtoppers mee als de Ier Nicholas Roche en de Slowaak Peter Velits. Vanaf de eerste rit maakte een sterke Raboploeg duidelijk dat de kopman ambities had voor de eindzege.

Jubelend reageerde Gesink vorige week op zijn vierde plaats in de tijdrit, een onderdeel waarin hij tot nu toe wisselvallig presteert. „Het is gewoon een fijn gevoel als je hard hebt gewerkt en je daar ook het resultaat van merkt. Het gaat hier op alle fronten heel soepel. Nu blijkt ook dat de weg terug naar de top een heel lange is. Na een beenbreuk duurt het langer dan ik hoopte, maar niet langer dan ik eigenlijk wel wist.”

Ploegleider Adri van Houwelingen, sinds 1996 betrokken bij vrijwel alle successen van de Rabo-ploeg in etappekoersen, waakte na de goede tijdrit voor verslapping. „We hebben nog niets gewonnen”, sprak hij streng. In de koninginnenrit maakte zijn ploeg het zaterdag af. Gesink werd perfect afgezet voor de finale, met een hoofdrol voor het grote talent Wilco Kelderman (21). De benjamin gangmaakte Gesink lang op de slotklim, eindigde zelf als zevende in de rit en het eindklassement en won het jongerenklassement. „Hier mogen we met z’n allen wel even van genieten”, vond zelfs Van Houwelingen na afloop.

Ook Gesink genoot, volop. Om wedstrijden te kunnen winnen, moet hij op zware parcoursen de beste zijn van het peloton. Zo ging het twee keer in de Italiaanse semiklassieker Giro dell’Emilia, zo ging het in 2010 in de koninginnenrit van de Ronde van Zwitserland tegen Andy Schleck en in de GP Montreal. Zo ging het in 2008 al eens in de Ronde van Californië. Maar kon hij dat nog? Op Mount Baldy volgde het antwoord. „Hier in Californië heb ik eindelijk weer een beetje het oude gevoel terug gevonden”, sprak hij op Rabosport.nl.